ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ

Edavappathiyile Virunnukaran | Author : Ottakku Vazhivetti Vannavan

പുറത്ത് ഇടവപ്പാതി പെയ്തു തോർന്നിട്ടേയുള്ളൂ.

ആകാശത്ത് കാർമേഘങ്ങൾ ഇനിയും പെയ്യാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്നു.

മുറ്റത്തെ മാവിൻകൊമ്പുകളിൽ നിന്നും അടർന്നുവീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ മണ്ണിൽ ചെറിയ കുഴികളുണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.

തറവാട്ടു വീടിന്റെ വിശാലമായ ഉമ്മറത്ത് വൈകുന്നേരം തന്റെ ഏകാന്തതയുമായി ചാരുകസേരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു മീര.

ഗ്രാമത്തിലെ ഹൈസ്കൂളിൽ മലയാളം അധ്യാപികയാണ് അവൾ.

മുപ്പത്തഞ്ചിനോട് അടുക്കുന്ന പ്രായം അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ശാന്തത നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആ കണ്ണുകളിൽ വർഷങ്ങളുടെ ഏകാന്തതയുടെ ആഴമുണ്ടായിരുന്നു.

സ്കൂളിലെ കുട്ടികൾക്കും സഹപ്രവർത്തകർക്കും സുന്ദരിയും സുമുഖയുമായ മീര ടീച്ചർ എന്നും ഒരു മാതൃകയായിരുന്നു.

പക്ഷേ, വൈകുന്നേരം സ്കൂൾ വിട്ട് ആ വലിയ തറവാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ അവൾ വെറുമൊരു ഓർമ്മ മാത്രമായി മാറും.

​അന്ന് മിഥുനമാസത്തിലെ ആ പ്രത്യേക ദിവസമായിരുന്നു,സന്ദീപിന്റെ ഓർമദിവസം.

അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇതേപോലെ ഒരു ദിവസമാണ് പ്രകൃതി പോലും കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനെ അവളിൽ നിന്നും തട്ടിയെടുത്തത്.

കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചായക്കപ്പ് തണുത്തുറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു, അവളുടെ ഹൃദയത്തെപ്പോലെ.

​പെട്ടെന്നാണ് തുരുമ്പിച്ച ആ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.

കരിയിലകൾക്കിടയിലൂടെ ആരുടെയോ കാൽപ്പെരുമാറ്റം. മീര പതുക്കെ തലയുയർത്തി നോക്കി.

​വെള്ള ഷർട്ടും കറുത്ത പാന്റും ധരിച്ച ഒരു അപരിചിതനായ സുന്ദരനായ യുവാവ് മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്നു. കഷ്ടിച്ച് ഇരുപത്തിയഞ്ചു വയസ്സുണ്ടാകും പ്രായം.

അവന്റെ നടത്തത്തിൽ, തോളുകൾ വീശുന്ന രീതിയിൽ, എന്തിന്... ആ നോട്ടത്തിൽ പോലും എവിടെയോ കണ്ടുമറന്ന പരിചയം.. മീരയുടെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. അഞ്ചു വർഷം മുൻപ് മണ്ണടിഞ്ഞു പോയ തന്റെ സന്ദീപിന്റെ അതേ