Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

എങ്ങനെ കിട്ടി?

ആ ചോദ്യം മീരയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു സംശയമുണ്ടാക്കി.

ഫോണിലെ ആ സന്ദേശത്തിലേക്കും, ചായ കുടിച്ച ഒഴിഞ്ഞ ഗ്ലാസിലേക്കും നോക്കി അവൾ ആലോചിച്ചു—ഇതൊരു സ്വപ്നമാണോ അതോ അഞ്ചു വർഷത്തെ തന്റെ കാത്തിരിപ്പിന് ദൈവം നൽകിയ ഉത്തരമാണോ?!!!

മീരയുടെ കാലുകൾ തറയിൽ തറഞ്ഞുപോയി.

ഒന്നും മിണ്ടാനോ പ്രവർത്തിക്കാനോ കഴിയാത്ത ഒരുതരം ശൂന്യത അവളിൽ പടർന്നു.

അടുക്കളയിലെ ആ ചെറിയ ഇടനാഴിയിൽ അപ്പോഴും അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും, കാതോരത്ത് മന്ത്രിച്ച ആർദ്രമായ വാക്കുകളും തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വർഷങ്ങളുടെ ഏകാന്തതയുടെ മഞ്ഞുപാളികൾ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഉരുകിത്തീർന്നതിന്റെ നടുക്കത്തിലായിരുന്നു അവൾ.

അപ്പോൾ ആ കിച്ചണിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ ചെമ്പ് പാത്രത്തിൽ നിന്നും ആ അടപ്രഥമൻ പായസത്തിന്റെ മണം അയാളുടെ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി..

അയാൾ ആ സ്പൂണിൽ അല്പം കൈയിലേക്ക് അവൾ സന്ദീപിന്റെ ഓർമദിവസം തയ്യാറാക്കിയ ആ പായസം ഒഴിച്ചു രുചിച്ചുനോക്കി..

"പായസം അടിപൊളിയാണ് മീരാ.."

അവൾക്ക് എന്താ പറയേണ്ടത് എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു..

​അവൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് ലിവിങ് റൂമിലൂടെ നടന്നു. ഓരോ ചുവടിലും അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു.അതൊരു അപരിചിതന്റെ നടത്തമല്ല. താൻ വർഷങ്ങളോളം കാത്തിരുന്ന, സ്വപ്നം കണ്ട തന്റെ സന്ദീപിന്റെ അതേ താളം.....

ഉമ്മറത്തെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൻ ഒരിക്കൽ കൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു...

ആ നോട്ടത്തിൽ "നീയെന്റേതാണ്" എന്നൊരു ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൻ പടികളിറങ്ങി മുറ്റത്തെ നനഞ്ഞ മണ്ണിലേക്ക് നടന്നു.

ഇടവപ്പാതിയുടെ ബാക്കിപത്രമെന്നോണം ആകാശം വീണ്ടും ഇരുണ്ടു കൂടിയിരുന്നു.

മുറ്റത്തെ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവൻ ഗേറ്റിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നത് മീര നിർനിമേഷയായി നോക്കിനിന്നു.

​ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ആ പരിചിതമായ ശബ്ദം...

വർഷമായി ആ ശബ്ദം