Chapter Title : ഇതൾ 🍃 3 [Mayakannan]

ശ്രമിക്കുന്നതായിരിക്കാം. ഇനി വരുന്ന അഞ്ചു മാസം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരേ ടീമിൽ ഒരുമിച്ചു നിന്ന് ജോലി ചെയ്യേണ്ടവരാണ്.

അങ്ങനെയുള്ളപ്പോൾ പഴയതൊക്കെ മനസ്സിൽ വെച്ച് മുഖംവീർപ്പിച്ചു നടന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ രണ്ടുംകൽപ്പിച്ച് വഷളാവുകയേ ഉള്ളൂ എന്ന് അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരിക്കും.

ആ ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ചിന്ത കൊണ്ടായിരിക്കാം ഇന്നലെ അവൾ എന്നോട് അത്രയും കാഷ്വൽ ആയി, യാതൊരു ഈഗോയുമില്ലാതെ സംസാരിച്ചത്.

അതുമല്ലെങ്കിൽ... ഒന്ന് ആലോചിച്ചാൽ അന്ന് തെറ്റ് മുഴുവൻ എന്റെ ഭാഗത്തായിരുന്നല്ലോ. നല്ലൊരു വസ്ത്രവുമണിഞ്ഞ് വന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മേലേക്ക്, അശ്രദ്ധമായി ചൂട് കാപ്പി തട്ടിമറിച്ചിട്ടാൽ, അവളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നെങ്കിലും ഒരുപക്ഷേ ഇതിലും മോശമായി പ്രതികരിച്ചേനെ...

ഒരു നിമിഷത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ അവളിൽ നിന്ന് ആളിക്കത്തിയ ആ കലിപ്പിന്റെ പേരിൽ അവളെ മാത്രം അടച്ചാക്ഷേപിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്തായാലും ഇന്നലത്തെ അവളുടെ ആ സംസാരം മനസ്സിലൊരു വലിയ ആശ്വാസമാണ് തന്നത്.

ഇനിയിപ്പോ അവളുടെ ആ മുഖംവീർപ്പിക്കലും മുഖത്തടിച്ചതുപോലെയുള്ള പരുക്കൻ പെരുമാറ്റവും ഓഫീസിൽ വെച്ച് സഹിക്കേണ്ടി വരില്ല. മനസ്സിന് സമാധാനത്തോടെ, യാതൊരു ഈഗോ ക്ലാഷുമില്ലാതെ ഈ അഞ്ചു മാസം നല്ല രീതിയിൽ വർക്ക് ചെയ്തു തീർക്കാം.

താഴേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ പാത്രം തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേശപ്പുറത്ത് നല്ല ആവി പറക്കുന്ന ഇഡ്ഡലിയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തിയും എടുത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇന്നലത്തെ ആ വൈകാരികമായ സംസാരത്തിന്റെ കനം അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ലെങ്കിലും, എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നേർത്ത ശാന്തതയുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ ഞാൻ കസേരയിലിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

"ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ അമ്മേ..."

ബാഗുമെടുത്ത് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"...