Chapter Title : ഇതൾ 🍃 3 [Mayakannan]

വന്നില്ലേ? മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത പടർന്നു. ഞാൻ ബാഗ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ച് അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി ഒച്ചയുയർത്തി വിളിച്ചു.

"അമ്മേ….. മേമ ഇന്ന് വന്നില്ലേ?"

പാത്രം കഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന അമ്മ കൈകൾ സാരിത്തുമ്പിൽ തുടച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് എപ്പോഴുമില്ലാത്തൊരു പതർച്ച വ്യക്തമായിരുന്നു.

"ഇല്ലെടാ... അവൾക്ക് തീരെ സുഖമില്ല. നല്ല പനിയാണെന്നാ പറഞ്ഞത്. ഉച്ചയ്ക്ക് ഞാൻ കുറച്ചു കഞ്ഞി കൊണ്ട് പോയി കൊടുത്തു....."

അമ്മ അത് പറയുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നേരിട്ട് നോക്കാതെ, അല്പം പരുങ്ങി നിലത്തേക്ക് നോട്ടം പായിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ആ നിൽപും മുഖത്തെ ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ എന്റെ ഉള്ളിലൊരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി.

എന്തോ വലിയൊരു പന്തികേടുണ്ട്. സാധാരണ പനിയോ തലവേദനയോ വന്നാൽ ഇങ്ങോട്ട് വരാതിരിക്കുന്ന ആളല്ല മേമ; അമ്മയും ഇത്രയേറെ പരിഭ്രമിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.

മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ എന്റെ തലച്ചോറ് സമ്മതിച്ചില്ല. ഓഫീസിൽ പോയിവന്ന അതേ വസ്ത്രത്തിൽത്തന്നെ ഞാൻ ഉമ്മറപ്പടിയിറങ്ങി റോഡിലേക്ക് പാഞ്ഞു. ഇടവഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാത്തൊരു വേഗതയിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മേമയുടെ വീട്ടുപടിക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ മുൻവശത്തെ കതകുകൾ ഭദ്രമായി അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഭയാനകമായൊരു നിശബ്ദത ആ വീടിനെ മൂടിപ്പൊതിഞ്ഞു നിന്നു. ഞാൻ കോളിംഗ് ബെല്ലിൽ രണ്ടുമൂന്നു പ്രാവശ്യം ശക്തിയായി വിരലമർത്തി.

കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അകത്തുനിന്ന് വളരെ പതുക്കെയുള്ള കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ടു. പൂട്ടുകൾ ഓരോന്നായി തുറക്കുന്ന ശബ്ദം. കതക് പകുതി മാത്രം തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ച... എന്റെ ചങ്കൊന്ന് പിടഞ്ഞുപോയി!

തലമുടിയെല്ലാം പാറിപ്പറന്ന് അലങ്കോലമായിക്കിടക്കുന്നു. കണ്ണുകൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങി കുഴിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. ഉറക്കമില്ലായ്മയും ഭയവും ചേർന്ന് ഒരുതരം ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെയാണ് മേമ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്.