Chapter Title : ഇതൾ 🍃 3 [Mayakannan]

നിന്ന് പുറത്തുവന്ന ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു സിംഹത്തിന്റെ മുരൾച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.

മേമ വിറച്ചുകൊണ്ട് തലയിളക്കി.

"ഇ... ഇല്ലെടാ..."

എന്ന് നുണ പറയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അടക്കിവെച്ച സങ്കടത്തിന്റെ അണക്കെട്ട് പൊട്ടിത്തകർന്നു. കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ ധാരധാരയായി ആ വീർത്ത കവിളിലൂടെ എന്റെ കൈകളിലേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി.

ഞാൻ വേദനയോടെ എന്റെ തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് ആ കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചതും, വിരൽ ആ നീരുവെച്ച പാടിൽ ചെറുതായൊന്ന് തട്ടി.

"ആഹ്..."

കഠിനമായ വേദനയോടെ മേമ കണ്ണ് ചിമ്മി നിലവിളിച്ചുപോയി.

ആ കരച്ചിൽ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കഠാരപോലെ തറച്ചുകയറി. എന്റെ പല്ലുകൾ പരസ്പരം ഞെരിഞ്ഞു. കണ്ണുകളിൽ ചോരയിറങ്ങി.

"അയാൾ എപ്പോ വരും?"

തീർത്തും ശാന്തമായ, എന്നാൽ കൊലവിളി നിറഞ്ഞൊരു ശബ്ദത്തിലാണ് ഞാൻ അത് ചോദിച്ചത്. ഇന്ന് അവന്റെ ജീവനെടുക്കുമെന്ന ഉറപ്പ് ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് മേമയ്ക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി.

"മോനേ കണ്ണാ... വേണ്ടടാ!"

മേമ എന്റെ ഇരുകൈകളിലും മുറുകെപ്പിടിച്ച് പേടിയോടെ നിലവിളിച്ചു.

"വെറുതെ വഴക്കുണ്ടാക്കല്ലേ... എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ ഇങ്ങനെത്തന്നെ ജീവിച്ചു തീർത്തോളാം. അയാൾ നിന്നെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമോ എന്ന് എനിക്ക് പേടിയാടാ... എനിക്ക് നീ മാത്രമേയുള്ളൂ..."

അത്രയും പറഞ്ഞ് മേമ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ആ ശരീരം മുഴുവൻ ഏങ്ങി ഏങ്ങി വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ ഷർട്ടിലേക്ക് മേമയുടെ ചൂടുള്ള കണ്ണീർ പടർന്നുപിടിച്ചു.

ആ നിസ്സഹായാവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകളും അറിയാതെ നിറഞ്ഞുപോയി. നെഞ്ചിൽ കിടക്കുന്ന മേമയുടെ തലയിൽ ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ തലോടി.

"എന്തിനാ മേമ ഇങ്ങനെ എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി സഹിച്ചു ജീവിക്കുന്നത്?"

എന്റെ ശബ്ദവും ഇടറിയിരുന്നു.