Chapter Title : ഇതൾ 🍃 4 [Mayakannan]

എന്റെ ബാഗും മുകളിലെ ലഗേജ് റാക്കിലേക്ക് ഭദ്രമായി എടുത്തുവെച്ചു. പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലെ ചൂടിൽ നിന്ന് എസി കോച്ചിനകത്തെ ആ ഇളംതണുപ്പിലേക്ക് മാറിയപ്പോൾത്തന്നെ വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.

​ജനാലയോട് ചേർന്നുള്ള സൈഡ് സീറ്റുകളിലായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ സ്ഥാനം. എനിക്ക് നേരെ എതിരെയുള്ള സീറ്റിലാണ് അനു ഇരുന്നത്; അവളുടെ തൊട്ടടുത്തായി ഒരു കൈക്കുഞ്ഞുമായി ഒരു ചേച്ചിയും ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അനു ഇരുന്നപ്പോൾ ആ നീല സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ഒതുക്കി, അല്പം ക്ഷീണത്തോടെ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി.

​ഞാൻ അറിയാതെ എന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ആ രൂപത്തിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നുപോയി. ട്രെയിൻ പതുക്കെ അനങ്ങി, പ്ലാറ്റ്‌ഫോം വിട്ട് വേഗത കൈവരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കോച്ചിനകത്തെ തണുത്ത എസി കാറ്റിൽ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് പാറിവീഴുന്ന മുടിയിഴകളും, ആ കണ്ണടയ്ക്കുള്ളിലെ ശാന്തതയും എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും അവളിലേക്ക് വലിപ്പിച്ചു. അവൾ വെറുതെ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിലുടക്കി. എന്റെ നോട്ടത്തിലെ ആ ആഴം മനസ്സിലായതുകൊണ്ടാവാം, അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു നേർത്ത, മങ്ങിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു.

​എന്നാൽ, ആ ചിരി ഒരു നിമിഷം പോലും അവിടെ തങ്ങിനിന്നില്ല.

​തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ആ ചേച്ചിയുടെ മടിയിൽ കിടന്ന ആ കുഞ്ഞ് എന്തോ കുറുമ്പ് കാണിച്ച് ചിണുങ്ങിയതും, അനുവിന്റെ നോട്ടം പെട്ടെന്ന് ആ കുഞ്ഞിലേക്ക് പാളി വീണു.

​ആ നിമിഷം... അനുവിന്റെ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞ ഭാവം കണ്ട എന്റെ നെഞ്ചൊന്ന് കാളിപ്പോയി!

​അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ പ്രസരിപ്പും ചിരിയുമെല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് ആ മുഖത്തുനിന്ന് മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു. ആരോ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഞ്ഞുകുത്തിയതുപോലൊരു വേദന ആ കണ്ണുകളിൽ വന്നുനിറഞ്ഞു. ആ കുഞ്ഞിന്റെ ഓരോ ചെറിയ ചലനങ്ങളിലേക്കും കൈവിരലുകളിലേക്കും നോക്കിയിരിക്കെ, അനുവിന്റെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ