Chapter Title : ഇതൾ 🍃 4 [Mayakannan]

അവൾ കായലിലേക്ക് വെറുതെ കണ്ണുംനട്ട് തുടർന്നു.

"ഈ കൊച്ചിയിൽ വന്നതു മുതൽ എന്തോ... ഞാൻ ഭയങ്കര ഹാപ്പിയാണ് ഹരി. ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് ശേഷമാ എന്റെ മനസ്സിന് ഇത്തിരി സമാധാനം കിട്ടുന്നത്."

​അനുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട നിമിഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരായിരം പൂത്തിരികൾ ഒരുമിച്ച് കത്തിയതുപോലെ തോന്നി. അവൾക്ക് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായി, സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്നത് എന്റെ അരികിലാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് എനിക്ക് തന്ന സന്തോഷത്തിന് അതിരുകളില്ലായിരുന്നു. ഉള്ളിലെ ആ ആഹ്ലാദം പുറത്തുകാണിക്കാതെ ഞാൻ ചിരിയോടെ സ്വയം ഒന്ന് പൊക്കിപ്പറഞ്ഞു.

​"ഹാ... അതിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യാനാ അനു, എനിക്ക് ആളുകളെ കമ്പനിയാക്കാനും കംഫർട്ടബിൾ ആക്കാനും ഭയങ്കര കഴിവല്ലേ... നീ അങ്ങനെയൊക്കെ ഫീൽ ചെയ്യുന്നതിൽ വലിയ അത്ഭുതം ഒന്നുമില്ല!"

​എന്റെ ആ സ്വയം പുകഴ്ത്തൽ കേട്ടതും അനു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുപോയി.

​"അയ്യടാ... വലിയ ആളാവല്ലേ!"

അവൾ കുസൃതിയോടെ എന്റെ കയ്യിലൊരു തട്ട് തന്നു.

​ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. കായലിലെ കുളിർകാറ്റും ആ ചിരികളും ചേർന്ന് ലോകത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരമായൊരു ഫ്രെയിം തീർക്കുകയായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്നാണ്...

​ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു നിഴൽ വന്നു വീണത്.

​ഒരു ജീൻസും ഡാർക്ക് ഷർട്ടുമിട്ട, ഏകദേശം മുപ്പത്തിരണ്ട് വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ കൈകൾ രണ്ടും പോക്കറ്റിലിട്ട് ഞങ്ങളുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു. അയാളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുച്ഛം കലർന്ന വന്യമായ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

​അയാളെ കണ്ട അതേ നിമിഷം... അതുവരെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അനുവിന്റെ മുഖത്തെ ചോര മുഴുവൻ വറ്റിപ്പോയതുപോലെ തോന്നി! ആ കയ്യിലിരുന്ന കോഫിക്കപ്പ് ചെറുതായി വിറച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നിമറഞ്ഞത് ഭയത്തിന്റെ ഒരു കരിനിഴലായിരുന്നു. ആ ശരീരം