Chapter Title : ഇതൾ 🍃 4 [Mayakannan]

പെട്ടെന്ന് മരവിച്ചുപോയതുപോലെയായി.

​ആരാണ് അയാൾ എന്നറിയാതെ ഞാൻ അന്തംവിട്ട് രണ്ടുപേരെയും മാറിമാറി നോക്കി.

​അയാൾ അനുവിനെ അടിമുടി ഒന്നു നോക്കി. എന്നിട്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്കും നോക്കിക്കൊണ്ട് കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നതുപോലൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​"ഇതാണോ നിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ സെറ്റപ്പ്... ഹേ?"

അയാളുടെ ആ വൃത്തികെട്ട സ്വരവും പുച്ഛവും കേട്ടതും എന്റെ ചോര തിളച്ചുപൊന്തി. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങും മുൻപേ...

​അതുവരെ ഭയന്നു വിറച്ചുനിന്ന അനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു!

​അവൾ കയ്യിലിരുന്ന കോഫിക്കപ്പ് ദേഷ്യത്തോടെ കൈവരിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ചാടിയെഴുന്നേറ്റ്, വിറയ്ക്കുന്ന ചൂണ്ടുവിരൽ അയാളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ നീട്ടി, അലറുന്ന സ്വരത്തിൽ അവൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

​"കിരണേ...! നീയും ഞാനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മുന്നേ പറഞ്ഞു തീർത്തതാ! ആ കോടതിയുടെ പടിയിറങ്ങിയ അന്ന് തീർന്നതാ നീയും ഞാനും തമ്മിലുള്ള സകല കണക്കുകളും! വീണ്ടും... വീണ്ടും നീ എന്തിനാടാ ഇങ്ങനെ ഒരു കനലായി എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കയറിവരുന്നത്?!"

​അനുവിന്റെ ആ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് ഞെട്ടിത്തരിച്ച് ഞാൻ അവളെ നോക്കി. ശാന്തതയുടെ പര്യായമായ എന്റെ അനുവല്ലായിരുന്നു അത്. ഉള്ളിൽ വർഷങ്ങളായി കടിച്ചമർത്തിപ്പിടിച്ച സങ്കടവും രോഷവും ഒരുമിച്ച് അണപൊട്ടിയൊഴുകുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നുതുടുത്തിരുന്നു.

ചുണ്ടുകൾ കോപം കൊണ്ട് വിറച്ചു.

​"നീ... നീ ഒരാൾ കാരണം ജീവനോടെ ചത്തുജീവിച്ചവളാ ഞാൻ!"

അവളുടെ ശബ്ദം മറൈൻ ഡ്രൈവിലെ ആ കാറ്റിലടക്കം മുഴങ്ങി.

"അന്ന്... എന്റെ വയറ്റിലൊരു ജീവന്റെ തുടിപ്പുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ, ഒരു കരുണയുമില്ലാതെ നീ തല്ലിച്ചതച്ചതും ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തിയതുമൊക്കെ മറന്നുപോയോടാ?!... എന്റെ കൊച്ചിനെ...…നീ…... കൊടുംപാപി!!! അന്ന് ഞാൻ അനുഭവിച്ച വേദന എത്രയാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? ആ നരകത്തിൽ നിന്നൊക്കെ ഒരുവിധം ഞാൻ