Chapter Title : ഇതളുകൾ [അൽഗുരിതൻ]

തിരിയുന്നില്ലല്ലോ.

നന്ദു :നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങിട്ട് അകത്തോട്ടു കേറി വാ…

രാമേട്ടാ ഇപ്പൊ വരാവേ എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും അവൾ എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു… ഒരു നിമിഷം എന്റെ കണ്ണൊന്നു വികസിച്ച പോലെ. തോന്നി.നോട്ടം ചെന്ന് പറ്റിച്ചത് ആണ് കരിമഷി പടർന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് ആയിരുന്നു… ഹോട്ടലിന് വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയതും എങ്ങനെങ്കിലും ഒന്ന് അകത്തോട്ടു കേറിയാ മതി.. ഇറങ്ങിയാ ഉടനെ തന്നെ അകത്തേക്ക് കേറാൻ ശ്രെമിച്ചതും മുമ്പിൽ അവൾ.. ഞാൻ ഒരു സൈഡിലേക്ക് മാറി നിന്നു അവൾ എന്റെ മുമ്പിൽ കൂടെ വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. അകത്തോട്ടു വെച്ച കാൽ ഞാനും പുറത്തേക്ക് ഇറക്കി അവൾ പോകുന്നതും നോക്കി നിന്നു. അവൾ ബസ്റ്റോപ്പ് ന് അടുത്തെത്തുന്നത്തിനു മുന്പേ തന്നെ ബസ് എത്തി. പിന്നെ ഒരൊറ്റഓട്ടമായിരുന്നു.

ഈശ്വര ബസ് കിട്ടല്ലേ….ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ആശിച്ചു.പക്ഷെ എന്റെ ആശ ഫലം കണ്ടില്ല…അവൾ കേറിയത്തിന് ശേഷം മാത്രേ ബസ് എടുത്തുള്ളൂ..

ഞാൻ തിരികെ ഓടി നന്ദുന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു അവന്റ പള്ളക്ക് കുത്തി പിടിച്ചു.

"""""ഇതാണനാടാ മൈരേ നിന്റെ സ്ലിം.

എടാ വിടാടാ.. ആളുകൾ നോക്കുന്നു.

ഞാൻ പിടി വിട്ട് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി വേറെ ആരും ഇല്ലായിരുന്നു രാമേട്ടൻ മാത്രേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.പുള്ളി ആണേ ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

രണ്ടു പ്ലേറ്റെയിൽ പൊറോട്ട കൊണ്ടുവന്നു മുമ്പിൽ വെച്ച്. കാനപ്പിച്ചു ഒരു നോട്ടം. നോക്കി അയാൾ പോയി.

"""""""""എടാ ഇനി ത് ഇയാളുടെ മകൾ എങ്ങാനും ആണോ.

ഏയ്യ് അയാൾക്ക് രണ്ട് ആൺ മക്കൾ അല്ലെ.

""""""അയാളുടെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോ