Chapter Title : രാഹുലിന്റെ പുഞ്ചിരി [രമേഷ്]

ഞാൻ കാണുന്നു. ഡെക്കോറം ഓർമ്മിക്കൂ. പ്രമോദ് തിരിച്ചുവരും. അപ്പോൾ നീ ഭാര്യയാണ്. അവൻ പോയാൽ നീ ക്ലബിലെ ആളാണ്. രാഹുൽ ഇന്ന് നിന്നെ കാണാൻ അനുവാദമുള്ളയാളാണ്.

പ്രമോദിനെ സമീപിക്കരുത്. സത്യം പറയരുത്. തല താഴ്ത്തി നിൽക്കൂ. ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാവും.»

കാവ്യ ഫോണിലേക്ക് നോക്കിയില്ല. തല താഴ്ത്തി. «ശരി, നതാഷ.»

രാഹുൽ ജാക്കറ്റിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ പെട്ടി എടുത്തു. തുറന്നു. വജ്രഹാരം. വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. അവൻ കാവ്യയുടെ മുടി മാറ്റി, കഴുത്തിൽ ഹാരം ഇട്ടു.

പൂട്ട് പിന്നിൽ അടഞ്ഞു. തണുത്ത ലോഹം കഴുത്തിൽ. ഒരു വജ്രം നെഞ്ചിന്റെ നടുവിൽ ഇരുന്നു.

«ക്ലബിന്റെ സമ്മാനം. ഭർത്താവ് വീട്ടിലില്ലെങ്കിൽ ഇത് ധരിക്കണം. അവൻ വന്നാൽ മറയ്ക്കണം. നതാഷയുടെ നിയമം.»

നതാഷ ഫോണിൽ തലയാട്ടി. «നന്നായി കാണുന്നു. ഇനി മുലകളിൽ ക്ലിപ്പ് ഇടൂ.»

രാഹുൽ കാവ്യയുടെ മുകളിലെ തുണി ഉയർത്തി ഊരി. മുലകൾ പുറത്തായി. ഹാരത്തിലെ വജ്രം അവയ്ക്കിടയിൽ തിളങ്ങി. അവൻ രണ്ട് നിപ്പിൾ ക്ലിപ്പ് എടുത്തു.

ഒന്ന് ഇടത് മുലക്കണ്ണിൽ ഞെക്കി. കാവ്യയുടെ ശ്വാസം വിങ്ങി; കൈ ഉയർന്നില്ല. രണ്ടാമത്തേത് വലത് മുലക്കണ്ണിൽ. വേദനയും ചൂടും ഒരേ ഞരമ്പിൽ.

അവൾ മുട്ട് തറയിൽ ഊന്നി, നെഞ്ച് മുന്നോട്ട് തള്ളി, ക്ലിപ്പ് അഴിക്കാൻ പോയില്ല.

«വേദന ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയൂ,» നതാഷ പറഞ്ഞു.

«വേദനയുണ്ട്. ഞാൻ നിന്നോളാം.»

രാഹുൽ ഒരു കറുത്ത തുണി എടുത്തു. കാവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ മൂടി. പിന്നിൽ കെട്ടി. ഇരുട്ട്. മദ്യത്തിന്റെ ചൂട്. ക്ലിപ്പിന്റെ ഞെരുക്കം. ഹാരത്തിന്റെ തണുപ്പ്.

നതാഷയുടെ ശബ്ദം ഫോണിൽ നിന്ന് വന്നു,