Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 12 [കാവൽക്കാരൻ]

എടുക്കുന്നില്ല...

അതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ ടെൻഷൻ കൂടുക എന്നല്ലാതെ കുറയുന്നില്ല....

ആരെങ്കിലും ഒന്ന് എടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ....

ഞാൻ കാർ ഓടിക്കുന്ന രീതിയും എന്റെ പരിഭ്രമവും കണ്ടിട്ടാവണം....അവൾ വല്ലാതെ പേടിക്കുന്നുണ്ട് ഒപ്പം എന്നേ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്....

പക്ഷേ അതൊന്നും കേൾക്കാനോ കാണാനോ ഉള്ള മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല ഞാൻ.

ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു മനസിന്റെ താളം തെറ്റൽ കൂടിയപ്പോൾ ആണ്

എന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്....

ശബ്ദം കേട്ടതും ഞാൻ കല്ല്യാണിയേ നോക്കി...

കാര്യം മനസ്സിലായ അവൾ ഫോൺ വേഗം തന്നെ എടുത്തു സ്പീക്കറിൽ ഇട്ടു..

"ഹലോ.. "

ദേവൂചേച്ചിയാണ്....

പക്ഷേ ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു എങ്ങൽ ഉണ്ടായിരുന്നു...

ചേച്ചി കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന് ആ ശബ്ദത്തിൽ നിന്നും വ്യക്തമായി...അത്കൊണ്ട് തന്നെ ഉള്ളിലെ പേടി ആളി കത്താൻ തുടങ്ങി...ശ്വാസം എടുക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല കൈ കാലുകൾ വിറക്കുന്നുണ്ട്....

എനിക്ക് ഓർമ്മവച്ച കാലം മുതലേ ചേച്ചി ഒരുതവണ കരഞ്ഞിട്ടേ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. അതും ഞാൻ ഏഴാംക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു ആക്സിഡന്റ് പറ്റിയതുകൊണ്ട് മാത്രം. അതിന് മുമ്പോ ശേഷമോ ചേച്ചി കരഞ്ഞതായിട്ട് എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല

നന്ദു ചേച്ചിക്കൊന്നും പറ്റിക്കാണല്ലേ.....

എനിക്ക് ചേച്ചിയോട് സംസാരിക്കണമെന്നും നന്ദു ചേച്ചിയേ കുറിച്ച് ചോദിക്കണമെന്നും ഉണ്ട് പക്ഷേ നാവനങ്ങുന്നില്ല..

"ഹലോ... "

ചേച്ചി വീണ്ടും ചോദിച്ചു...

"ഹലോ ചേച്ചി... "

പക്ഷേ മറുപടി പറഞ്ഞത് കല്ല്യാണിയായിരുന്നു...

"ആ കല്ലു നിങ്ങൾ എവിടെയാ...?"

"ഞങ്ങൾ... ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വന്നോണ്ടിരിക്ക.."

" ഈ നേരത്തോ... ഈ നേരത്ത് നിങ്ങളോട് ആരാ വരാൻ പറഞ്ഞേ നീ ഫോൺ സിദ്ധുന് കൊടുത്തേ"

കല്ല്യാണി എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി

"ചേച്ചി പറഞ്ഞോ.. ഫോൺ സ്പീക്കറിൽ ആണ്.."

കല്ല്യാണി അതും പറഞ്ഞ് ഫോൺ എന്റെ നേരേ ഒന്നൂടെ നീട്ടി...

"സിദ്ധു.... "

വളരേ സൗമ്യമായ വിളിയായിരുന്നു അത്... എന്നോടുള്ള സ്നേഹവും കരുതലും ഓക്കേ അതിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാം....

"മ്മ്... "

പക്ഷേ ഒന്ന് മൂളാൻ മാത്രമേ എനിക്ക് പറ്റിയുള്ളൂ...

അപ്പോഴേക്കും എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണു നീർ പൊഴിയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

കല്ല്യാണി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... അവൾക്കും എന്തോ പോലേ ആയി