Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 12 [കാവൽക്കാരൻ]

എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി..

അവൾ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്...പക്ഷേ ഒന്നിനും എന്റെ മനസ്സിനെ പിടിച്ചു വെക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല...

"എന്താടാ.. ചേച്ചിടെ കുട്ടി കരയാണോ...?"

ചേച്ചി ചോദിച്ചു...

എന്നേ ചെറുപ്പം മുതലേ എടുത്ത് വളർത്തിയത് എന്റെ ചേച്ചിമാർ ആണ്... എന്റെ മൂളലിൽ ഒരു വ്യത്യാസം വന്നാൽ പോലും അവർക്ക് അറിയാൻ പറ്റും.... ഒരു വാക്കുകൊണ്ട് പോലും മറ്റുള്ളവർ എന്നേ വേദനിപ്പിക്കാൻ അവർ സമ്മതിക്കുമായിരുന്നില്ല.. അത് അച്ഛൻ ആയാലും അമ്മയായാലും... അത്രക്കും സ്നേഹിച്ചാണ് അവർ എന്നേ കൊണ്ടു നടന്നിട്ടുള്ളത്....

"മ്മഹ്.. "

ഞാൻ അല്ല എന്ന് മൂളിയെങ്കിലും ദേവു ചേച്ചിക്ക് എന്റെ അവസ്ഥ മനസിലാവുമായിരുന്നു....

"കരയല്ലേടാ... അയ്യേ.... നന്ദുന് ഒന്നുമില്ലഡാ...നീ അതാലോചിച്ചിട്ട് വിഷമിക്കണ്ട..."

ചേച്ചി ചേച്ചിക്കാവും വിധം എന്നേ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും.. ചേച്ചിയുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസിലായിരുന്നു നന്ദു ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പോ കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ചേച്ചിക്ക് അരുതാത്തത് എന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന്.... പക്ഷേ അത് ചോദിക്കാൻ മാത്രമുള്ള ധൈര്യം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അത്കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ മൗനം പാലിച്ചു...

"സിദ്ധു...സത്യായിട്ടും നന്ദുന് കൊഴപ്പം ഒന്നുമില്ല...അവൾ ഇപ്പോ ഉറങ്ങാ... ബാക്കി ഓക്കേ വന്നിട്ട് പറയാം...എന്റെ കുട്ടി അതൊന്നും ആലോചിച്ച് ടെൻഷൻ ആവണ്ട കേട്ടല്ലോ... "

ചേച്ചി വീണ്ടും പറഞ്ഞു...

"മ്മ്.. "

എനിക്ക് ചേച്ചിയോട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നിനും കഴിയുന്നില്ല... ഞാൻ കാർ ഓടിക്കുന്നത് പോലും യാന്ദ്രികമെന്നൊണമാണ്

"കല്ല്യാണി.... നീ കാർ ഓടിച്ചാൽ മതി പിന്നെ എന്റെ ചെക്കനെ ശ്രദ്ധിക്കണം ട്ടോ... കാണുന്ന പോലേ ഒന്നും അല്ല.... പാവം ആണ്.."

ചേച്ചി കല്ല്യാണിയോടായി പറഞ്ഞു...

കല്ല്യാണി വീണ്ടും എന്നേ നോക്കി... പക്ഷേ ഇപ്രാവശ്യം അവളുടെ കണ്ണ് കലങ്ങിയത് ഞാൻ കണ്ടു.....

എന്റെ ഈ ഒരു സൈഡ് എനിക്ക് അവളേ കാണിക്കാൻ ഒട്ടും താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു. അത്കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ. പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ നിൽക്കുന്ന കണ്ണു നീരിനെ തുടക്കാൻ എന്നോണം കൈ എടുത്തു മുഖത്തിൽ വച്ചു....

"സിദ്ധു.......... മുന്നോട്ടു നോക്ക്..."

കൈ എടുത്ത് കണ്ണു തുടക്കുമ്പോൾ ആണ് കല്ല്യാണി വളരെ ഉച്ചത്തിൽ എന്നേ വിളിച്ചത് കേട്ടത്....ആ വിളിയിൽ ആളി കത്തുന്ന ഭയം എനിക്ക് മനസ്സിലായി...

മുഖം ഉയർത്തി