Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 12 [കാവൽക്കാരൻ]

ഇങ്ങനെ ഒരു വിജനമായ സ്ഥലത്ത് കണ്ടപ്പോൾ... എന്തോ ഒരു സംശയം അതുമല്ല കണ്ട രൂപവും ഈ നായയും തമ്മിൽ ഒരു സാദൃശ്യവുമില്ല....

ഞാൻ കണ്ടത് കുറച്ച് കൂടേ വലിയരൂപമാണ് എന്നതിൽ സംശയമില്ല... ഒരു പക്ഷേ ഇനി വേറേ എന്തിന്റെയെങ്കിലും നിഴലായിരിക്കുമോ.. അത്...

ആ.. എന്തായാലും ഒരു മനുഷ്യൻ അല്ല എന്ന് സ്ഥിതീകരിച്ചത്കൊണ്ട് ഇനിയും ഇവിടേ നിൽക്കണ്ട എന്ന് മനസ്സ് മന്ദ്രിച്ചു...

ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കല്ല്യാണിയേകൊണ്ട് തിരിച്ചു പോവാൻ നിന്നതും.. ആവൾ ഒന്ന് ബലം പിടിച്ചു നിന്നു..

ഞാൻ കാര്യം എന്താണാറിയാൻ എന്നോണം കല്ല്യാണിയേ ഒന്ന് നോക്കി

അവൾ എന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കിയതിനുശേഷം അവളുടെ ഫോണിലെ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റ് ഓൺ ആക്കി കുറച്ച് മാറി ലൈറ്റ് അടിച്ചു...

അങ്ങോട്ട് നോക്കിയ ഞാൻ കാണുന്നത് ഒരു ചെറിയ നായക്കുട്ടിയെയാണ്... ദിവസങ്ങളുടെ മാത്രം പ്രായമേ അതിനു തോന്നിയുള്ളു...

ഈ മരിച്ച നായയുടെ ഒപ്പമുള്ളതായിരിക്കുമോ.. ഇനി.. എന്നാലും ഇവറ്റങ്ങൾ ഓക്കേ എങ്ങനെ ഇവിടേ വന്നു ചുറ്റിനും ഒരു വീടുപോലുമില്ല..

ആ പപ്പി കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോൾ മനസിന് വല്ലാത്ത ഒരു കുറ്റബോധം..

"സിദ്ധു... അതിനേ ഇവിടേ ഇട്ടിട്ട് പോവാൻ മനസ്സ് വരുന്നില്ലട നമ്മുക്ക് കൊണ്ടുപോകാം അതിനേ... "

കല്ല്യാണി വളരേ ദയനീയമായി എന്നോട് പറഞ്ഞു..

"ആ..."

ഞാൻ അവൾക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു... ഇവിടേ അതിനേ ഒറ്റക്ക് ഇട്ടിട്ട് പോയാൽ അത് മരിക്കും എന്നത് സംശയമില്ലാത്ത കാര്യമാണ്. അത് അറിഞ്ഞിട്ടും അതിനേ ഇവിടേ ഇട്ടിട്ട് പോയാൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സമാധാനം കിട്ടില്ല....

എന്റെ മറുപടി കേട്ടതും കല്ല്യാണി വേഗം പോയി ആ പപ്പികുട്ടിയെ വാരി എടുത്തു മാറോടു ചേർത്തി..

ശേഷം ഞാൻ ആ മരിച്ചു കിടക്കുന്ന നായയെ റോഡിനു സൈഡിലായി മാറ്റികിടത്തി

വേഗം കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു...

എത്രയും പെട്ടന്ന് ഇവിടേ നിന്നും പോണം എന്ന് മാത്രമേ എനിക്ക് അപ്പോൾ ഉണ്ടായുള്ളൂ..

കാറിൽ കയറിയതും കല്ല്യാണി അവളുടെ ബാഗ് തുറന്ന് അതിനുള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ഹൂഡിയെടുത്ത് ആ പപ്പിയേ പുതപ്പിച്ചു അവളുടെ മടിയിൽ തന്നെ വച്ചു..

ഞാൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു യാത്ര തുടർന്നു. കല്ല്യാണി