ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 17

Jaathakam Cherumbol Part 17 | Author : Kaavalkkaran

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com]

🌸എല്ലാവർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകൾ 🏵️

രാജീവന്റെ ശബ്ദം ഫോണിൽ നിന്നും കേട്ടു

"ഹലോ രാജീവാ.. മാണിക്യൻ എവിടെ.... "

അച്ഛൻ അയാളോടായി ചോദിച്ചു...

എങ്ങും നിശബ്ദത മാത്രം എല്ലാവരും അയാളുടെ മറ്റുപാടിക്കായി കാതോർത്തു...

കുറച്ചു നേരത്തെ മൗനത്തിനോടുവിൽ ഫോണിൽ നിന്നും ചില ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി...

"അച്ഛൻ..... അച്ഛൻ മരിച്ചു....

രാജീവൻ അത് പറഞ്ഞു അവസാനിപ്പിച്ചതും മുറിയിലാകെ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു.....

എന്റെ കാലും കയ്യും ഒക്കെ മരവിച്ച അവസ്ഥയായിരുന്നു അത്.

ഞാൻ ദേവുചേച്ചിയേ നോക്കി, ചേച്ചിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചല്ലായിരുന്നു....

അത് അയാൾ മരിച്ചത് ഓർത്തുകൊണ്ടായിരുന്നില്ല....

ഞങളുടെ അവസ്ഥ ഓർത്തായിരുന്നു... മാണിക്യൻ ഉള്ള കാലം വരേ ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ല എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ ഉറപ്പ്...

ഇപ്പോ അയാൾ പോയി......

അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും മുത്തശ്ശി ഫോൺ തട്ടി പറിച്ചു വാങ്ങി...

"ഹലോ രാജീവാ.... അവൾ.... അവൾ വന്നു...."

അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ മുത്തശ്ശിയുടെ മുഖം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.... പേടിയുടെ നെറുകയിലെത്തിയ അവർ എന്തോ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

"അറിയാം..... ആ ആത്മാവിന് പ്രവേശിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന രണ്ടു ശരീരമേ നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ ഉള്ളു... അവർ രണ്ടു പേരും നിങ്ങളുടെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെയുണ്ട്..."

രാജീവൻ മാണിക്യന്റെ വാക്കുകൾ ഏറ്റെടുത്തു.... എന്റെ നെഞ്ചിൽ എന്തോ ഒന്ന് എരിയാൻ തുടങ്ങി.... കല്ല്യാണിയേ പിടിച്ചിരുന്ന എന്റെ കൈകൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു....

ഞാൻ ചുറ്റുമുള്ളവരെ നോക്കി, അതികം പേർക്കും ഇവിടേ നടക്കുന്നത് എന്താണ് എന്നു പോലും അറിയില്ല എന്ന് ഞാൻ അവരുടെ മുഖത്തിൽ നിന്നും വായിച്ചെടുത്തു.....

"ഏത് ആത്മാവ് ഇവിടെ എന്താ നടക്കുന്നേ... "

വിചാരിച്ച പോലേ ചോദ്യമെത്തി

പാറുവായിരുന്നു അത്...

മുത്തശ്ശിയോടാണ് ചോദിച്ചതെങ്കിലും ആ തള്ള തന്ത്ര പൂർവ്വം അതിനേ അവഗണിച്ചു വിട്ടു...

"രാജീവ ഞങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്...."

മുത്തശ്ശി ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ രാജീവന്റെ മറുപടിക്കായി കാതോർത്തു....

"സിദ്ധാർഥ്....., അവന്റ സാമീപ്യത്തിൽ മാത്രമേ ആ രണ്ടു പെൺകുട്ടികളെയും രക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളു.... അവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ ആ ആത്മാവിൻ അവരുടെ ശരീരത്തിൽ കയറാൻ സാധിക്കില്ല....കല്ല്യാണിയുടെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന അവന്റ താലി അവളേ സംരക്ഷിക്കും പക്ഷേ മറ്റേ കുട്ടിയുടെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ല......"

രാജീവന്റെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വെടി പോലേ കയറി...

പക്ഷെ എല്ലാം പ്രെഡിക്റ്റബിൾ ആയിരുന്നു... എന്ത് തന്നെയായാലും അതൊക്കെ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞ് എന്റെ തലക്ക് തന്നെ കൃത്യമായി വരും എന്നെനിക്ക് ഏകദേശം മനസ്സിലായതാണ്..

ഇനി മായയേയും ഞാൻ കല്ല്യാണം കഴിക്കേണ്ടി വരുമോ, അതല്ലേ രാജീവൻ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ...

ഞാൻ കല്ല്യാണിയേ ഒന്ന് നോക്കി..... അവൾ എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് പക്ഷേ ആ മുഖത്ത് ഒരു തരം വികാരവുമില്ല...

"പക്ഷേ അവൻ ഒരുതവണ വിവാഹം കഴിച്ചതല്ലേ.... "

അതെന്റെ അമ്മയായിരുന്നു....

"വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം അവൾ എപ്പോഴും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്നാണ്..പൂജ കഴിയുന്നത് വരെയെങ്കിലും.

അച്ഛൻ