0%

Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 19 [കാവൽക്കാരൻ]

കയറി വാതിലടച്ചു....

അവൾ ഇതൊക്കെ അഭിനയിക്കുന്നത് പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.... എന്നേ വിഷമം കാണാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാവും....

ഞാൻ ആ ഡോറിന് മുന്നിൽ അങ്ങനെ നിന്നു..

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും ശബ്ദമൊന്നുമില്ല... ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും മൗനമാണ്...

"സിദ്ധു..... "

ഒടുവിൽ ഒടുവിൽ അവൾ തന്നെ മൗനം വെടിഞ്ഞു...

"മ്മ്.... "

"ഞാൻ ഇപ്പോ കുളിച്ചു വരാവേ.... എങ്ങും പോവല്ലേ... എനിക്ക് പേടിയാടാ.... "

അവളുടെ ശബ്ദം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവൾ കരയുകയാണ് പക്ഷേ അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ അവൾ നന്നേ പാട്പെടുന്നുണ്ട്.....

"മ്മ്.... "

എന്റെ മറുപടിയും ഒരു മൂളലിൽ ഒതുങ്ങി... എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണു നീർ ഇറ്റിറ്റു വീഴാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു....

ഞാൻ ബെഡിൽ പോയി മുഖം പൂഴ്ത്തി കുറച്ചു നേരം കിടന്നു......

കണ്ണടച്ചാൽ മരിച്ചു കിടക്കുന്ന കല്ല്യാണിയേയാണ് കാണുന്നത്.... ആ ചിന്തകൾ മാറ്റുവാൻ ഞാൻ എന്നേ തന്നെ ദ്രോഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു...

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ബാത്‌റൂമിന്റെ വാതിലുകൾ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു..

വേഗം എന്റെ കണ്ണുകൾ ഞാൻ തുടച്ചു മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു....

കല്ല്യാണി ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.... അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്കാണ് എന്റെ ശ്രദ്ധ ആദ്യം പോയത്.... കരഞ്ഞതിന്റ എല്ലാ ലക്ഷണവും അവയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാൽ അതിന്റെ നിറമായിരുന്നു എന്നേ ഭീതിയിലാക്കിയിരുന്നത്..... ഒരു ചെറിയ അംശം നീല നിറം മാത്രമേ കല്ല്യാണിയുടെ കണ്ണുകൾക്കുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.... എന്നാലും അതിന്റെ ഭംഗി തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന പൂർണചന്ദ്രന് സമാനമായിരുന്നു.... അവളുടെ മുടിയിൽ നിന്നും വെള്ള തുള്ളികൾ കഴുത്തിലൂടെയും ടീഷർട്ടിലൂടെയും ഒലിച്ചിറങ്ങി... അവൾ ഉള്ളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിട്ടില്ല എന്നെനിക്ക് വ്യക്തമായി... അവളുടെ തേൻചുണ്ടിന്റെ നിറം കുറച്ചു മങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതിൽ കൃത്രിമ ചിരി ഒളിപ്പിക്കാൻ അവൾ മറന്നില്ല....

"എന്താടാ... എന്നേ കണ്ടിട്ട് പേടിയാവുന്നുണ്ടോ.... "

ഒരു തമാശരൂപേണയാണ് അവൾ അതു ചോദിച്ചതെങ്കിലും എന്റെ മുഖം മാറാൻ അതു തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു....

എന്റെ മുഖം മങ്ങിയത് കണ്ട കല്ല്യാണി വേഗം എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്ന് എനിക്കൊപ്പം ബെഡിൽ ഇരുന്നു...

"അയ്യോ... ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ.... "

എന്റെ നെറ്റിൽ ഒരുമ്മ തന്നുകൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു....

കുറച്ചു നേരത്തേക്ക്

💬 Comments

View all comments