Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 20 [കാവൽക്കാരൻ]
അരികിലേക്ക് വന്നു കൈ കോർത്തു പിടിച്ചു എന്റെ പിന്നിലായി മറഞ്ഞു നിന്നു....
കല്ല്യാണിയുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ടപ്പോഴുള്ള അവരുടെ മുഖത്തേ പേടി ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു...
പരമശ്വരൻ കുറച്ചു നേരം അവളെ തന്നെ നോക്കി ശേഷം ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.... അയാളുടെ ചിരിയിൽ പല അർത്ഥങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു....
"ടാ മക്കളേ ഇങ്ങ് കേറി പോര്..... "
പരമേശ്വരൻ വാതിലിനു പുറത്തേക്കായി പറഞ്ഞു....
എന്റെയും കല്ല്യാണിയുടെയും കണ്ണുകൾ വാതിലിനു പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു...
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഞങ്ങളുടെ മുറിയുടെ പുറത്തു നിന്നും ഒരു എഴെട്ട് തടിമാടന്മാർ അകത്തേക്ക് വന്നു...
അവരുടെ ശരീരം കണ്ടപ്പോഴേക്കും എനിക്ക് അവരേ മനസ്സിലായി...
അതവരാണ് ആ വീടിന് മുന്നിൽ കാവൽ നിന്നവർ...പക്ഷേ അന്നത്തെ പോലേ അവർ മുഖം മൂടി ധരിച്ചിട്ടില്ല..
ഇത്രയും എങ്ങനെ ഇവിടേക്ക് വന്നു എന്നുള്ള ചിന്ത മനസ്സിൽ പെരുമ്പറ മുഴുക്കാൻ തുടങ്ങി....
"പാറു.... അവളെവിടെ...."
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും എല്ലാവരും എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... കൂടേ കല്ല്യാണിയും, അവൾക്കും അപ്പോഴാരുന്നു അതിനേ പറ്റി ബോധം വന്നത്.....
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും പരമേശ്വരൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു....
പുണ്ടച്ചിമോന്റെ ഇടക്കിടക്കുള്ള ചിരി കാണുമ്പോൾ പല്ലിടിച്ചു കൊടുക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ടെകിലും.. കല്ല്യാണിയേ ഓർത്താണ് ഞാൻ അടങ്ങി നിന്നത്...
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന്റെ മറുപടി പോലെയിരിക്കും ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമുള്ളത്....
അവർക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ മൊത്തം കുടുംബത്തെയും ഞാൻ വെള്ള പുതപ്പിക്കും....
"പേടിക്കൊന്നും വേണ്ടാ എല്ലാവരെയും ചെറുതായി ഒന്ന് ബോധം കെടുത്തി എന്നേയുള്ളു...... പക്ഷേ ഇവൾടെ ആ ഏട്ടന്മാർ ഉണ്ടല്ലോ അവര് കുറച്ചു പണി തന്നു.....അതിന്റെ രണ്ടു മൂന്ന് സമ്മാനം അവരുടെ ദേഹത്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും അവരും സേഫ് ആണ്..... എനിക്ക് വേണ്ടത് അവരെയല്ലല്ലോ മോനേ.... "
ഒരു ചിരിയോടെ കൂടെത്തന്നെയാണ് അയാൾ അതു പറഞ്ഞു നിർത്തിയത്...
സത്യം പറഞ്ഞാൽ അയാളുടെ ചിരി കാണുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലേക് ഭയം കേറി തുടങ്ങിയിരുന്നു.....
നീ എന്തിനോക്കെ ശ്രമിച്ചാലും നിനക്ക് അവളേ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നൊരാർത്ഥം അയാളുടെ ചിരിക്കുണ്ടായിരുന്നു...
കല്ല്യാണി എന്റെ പിന്നല്ലായി ഒളിച്ചു നിന്നു...
ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്ന രീതിയിൽ അവളെ ഞാൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചു....
"എന്നാലും
💬 Comments
View all comments