Chapter Title : ജനാവി എന്ന് സ്വപനം [kamukan]

ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു കാരണം ഇന്ന് കറുത്തവാവ് ആണ് അർദ്ധരാത്രി വരെ ശക്തി കുറവായിരിക്കും അവൾക്ക് അത് കൊണ്ടു തന്നെ അവനെ കൊല്ലാനുള്ള ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു.നടക്കുന്ന അ സമയത്തിൽ കാർമേഘം മൂടി മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി അവർ ഇരുവരും അവിടെ അടുത്തയുള്ള ഷെഡിൽ പോയി. പുതുമഴയുടെ നൈർമല്യം ഉണ്ടാരുന്നു അവർ ആകെ നനഞ്ഞു.

അവൻ തന്റെ അടുത്തു നിൽക്കുന്നത് ജാൻവിയെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു അവളുടെ പനങ്കുല പോലത്തെ മുടി അവനെ മാടി വിളിച്ചു. മുടിയിൽ നിന്ന് ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ചെറിയ മഴത്തുള്ളി അവളെ ഒരു രാജകുമാരി ആയി തന്നെ അവനു തോന്നി. അവളുടെ മുഖത്തിൽ നിന്നു വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഒലിച്ചു ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു മുലച്ചാൽയിൽ കൂടി ഉള്ളിലേക്ക് മഴത്തുള്ളി ഇറങ്ങി അ നിമിഷത്തേയ്ക്ക് ആ മഴത്തുള്ളി ഞാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആശിച്ചു പോയി അത്ര മനോഹരം ആയിരുന്നു അ കാഴ്ച. അത് എന്നെ കൂടുതൽ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ദൃശ്യം തന്നെയായിരുന്നു അപ്പോൾ തന്നെ അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കണം എന്നു തോന്നി പക്ഷേ എന്നെ തന്നെ ഞാൻ നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തി.

എന്നാലും എന്റെ കുഞ്ഞു മനു ഇതു വല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ അവൻ തലപൊക്കിത്തുടങ്ങി. അവളുടെ ചെഞ്ചുണ്ട് എന്തിനോ വേണ്ടി കൊതിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. പിന്നെ ഒന്നും അമാന്തിക്കാതെ ഞാൻ അവളുടെ ചോരചുണ്ടുകൾ മുത്തംഇട്ടു അവൾ വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ തന്നെ ആയി ഇടയ്ക്ക് എപ്പോഴോ അവളെ തന്നെ മറന്നു പോയി താൻ ഒരു യക്ഷി ആണെന്ന് പോലും.അത്ര ഊർജ്ജം നിറഞ്ഞ മുത്തം ആയിരുന്നു അവൻ അവൾക്ക് കൊടുത്തത്. പെട്ടെന്നു തന്നെ അവനെ തള്ളി മാറ്റി കൊണ്ടു അവൾ ഓടി ഇ കണ്ടു നിന്ന മനുവിന് വിഷമം മായി അവളോട് സോറി പറയുവാൻ വേണ്ടി അവനും കൂടെ ഓടി അങ്ങനെ അവർ ഒരു ഉൾവനത്തിലെത്തി എന്നിട്ടും വീണ്ടും അവളുടെ പുറകെ പോയി എന്നാൽ അവൾ നിന്നില്ല .

അവസാനം ഒരു ഗുഹയിലേക്ക് കയറി അവനും ഒപ്പം കൂടി അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു നീ പോകാൻ എന്ന്. എന്നാൽ അവൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ടു ഇരുന്നു