ജന്മാനന്തരബന്ധം 2 [Alchemist]

എങ്ങനെ അവളെ വിളിക്കും അവസാനം രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു. ദേവ്ന.... താഴെ അമ്മ വിളിക്കുന്നു. അവൾ പെട്ടന്ന് ഞെട്ടി കയ്യിലെ സിന്ദൂരം അവളുടെ ഇടത്തേ കണ്ണിൻ പോയി.

ഞാൻ പെട്ടന്ന് അവളുടെ കണ്ണ് തുറന്നുവച്ച് പതിയെ ഊതി. ആ മാൻപേട കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ ചെറിയ മന്ദഹാസം കണ്ടു. പെട്ടന്ന് ഞാൻ കയ്യെടുത്തു. സോറി... വിറയലോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി. എന്നിട്ട് ഞാൻ വേഗത്തിൽ പടിഓടിയിറങ്ങി.

വേഗം തീൻമേശയുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. അവിടെ അച്ഛൻ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

അച്ഛൻ - നീ മോളെ വിളിചോ.

ഉവ്വ് ഞാൻ വിളിച്ചായിരുന്നു.

പെട്ടന്ന് വെള്ളികുലുസിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കി. ഒരോ ദിനം കഴിയുമ്പോളും അവളുടെ സൗന്തര്യം കൂടി വരികയാണ് എന്നതിൽ സംശയമില്ല. അവളുടെ ചാര കണ്ണുകൾ എന്റെ മനസ്സിന്റെ അറ തുറന്നു. അവൾ എന്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. ഇടതു കണ്ണ് ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. അവൾ വന്ന് എന്റെ അടുത്തുള്ള കസാരയിൽ ഇരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും ഭാക്കിയുള്ളവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവർ എഴുന്നേറ്റു. ഹാളിന്റെ ഇടതു വശത്തിന്റെ കോർണ്ണറിൽ ആണ്‌ അടുക്കള.

നീ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നില്ലേ. വളരേ പരിജയമുള്ളവരോട് സംസാരിക്കുന്നത് പോലെയാണ് അവൾ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത്. എന്റെ മനസ്സു വായിച്ചെന്നത് പോലെ അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ശേഷം ഒഴുക്കൻ മട്ടിൽ ചോദിച്ചു. എന്നെ ഒന്ന് ആർ.ജി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആക്കിത്തരുമോ ?

- എന്തു പറ്റു പനിയാണോ ? വിറയലോടുകൂടിയാണ് ഞാന്നത് പറഞ്ഞു തീർത്തത്.

അവളൊന്നു ചിരിച്ചു. നിന്റെ വിറയൽ കേട്ടാൽ തോന്നും നിനക്കാണ് പനിയെന്ന്.പിന്നെ എനിക്ക് പനിയൊന്നുമല്ല എന്റെ ജോലി അവിടെയാണല്ലോ.

ഓ ഈ പുല്ല് ഡോക്റ്റാണല്ലേ. ഞാൻ പിറുപിറുത്തു. അവൾ ഇപ്പോഴും എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. ഞാൻ ശരിയെന്ന് തലയാട്ടി. വേഗം പുട്ടും കടലക്കറിയും കഴിച്ചു. ശേഷം അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് പുറത്ത് ഇറങ്ങി. അപ്പോളേക്കും അവളും കഴിച്ച് ഇറങ്ങിയിരുന്നു.

ഞാൻ അച്ഛന്റെ കാറിൽ പോകാം എന്നാണ് കരുതിയിരുന്നത്. പിന്നീട് എന്റെ സ്വന്തം Himalayan 450 ൽ പോകാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. അതിൽ കയറി. ബൈക്ക് കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് സംശയിച്ചു ശേഷം മെല്ലെ അതിനു പിറകിൽ കയറി.

ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ടാക്കി. അവൾ ഒരു കൈ എന്റെ തോളിൽ വച്ചു. എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കാളൽ വന്നു. ഒരു തണുപ്പ് രോമമെല്ലാം എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. ടാ വണ്ടിയെടുക്ക്. അവൾ എന്റെ ചെറിയോട് ചേർന്നു നിന്ന് പറഞ്ഞു അന്നേരം അവളുടെ ചൂട് നിശ്വാസം എന്റെ കാതിൽ പതിച്ചു. ഒരു പരിജയവുമില്ലാത്ത അവളെന്തിനാ എന്നോട് ഇത്രയും അടുത്ത് പെരുമാറുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.ഞാൻ വേഗം വണ്ടിയെടുത്തു.

ആർ. ജീ മെഡികെയർ ഗ്രൂപ്പ്സിന്റെ സ്ഥാപകനും നിലവിലെ ഓണറുമാണ് രാമകൃഷ്ണൻ അങ്കിൾ. അതായത് ദേവ്നയുടെ അച്ഛൻ. രാമകൃഷ്ണൻ അങ്കിൾ അച്ഛന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരനാണ്. അങ്കിളിന് ഒറ്റസന്താനമേ ഉള്ളു അതാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ തോളിൽ കൈ വച്ച് വണ്ടിയെപറ്റി പുകഴ്ത്തിപറയുന്ന ദേവ്ന.

ദേവ്നയുടെ അമ്മ സീത എന്റെ സ്വന്തം അമ്മയെ പോലെ തന്നെ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.