ജീവൻറ ജീവനായ പ്രണയം

Jeevante Jeevanaya Pranayam | Author : Tom

ഞാൻ ഈ സൈറ്റിലെ സ്ഥിതിരം വായനക്കാരനാണ്  കുറച്ച് നാൾ മുമ്പ് വെറ ഒരു സൈറ്റിൽ എഴുതി കഥ ഇവിടെ പങ്ക് വെക്കാമെന്ന് തോന്നി നമ്മുക്ക് കഥ തുടങ്ങാം ...

പുലർകാല തണുപ്പ് അസഹനീയമായ പുതപ്പിനുള്ളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ചുരുണ്ടു കൂടി കിടന്നു അൻവർ … ഡാ അൻവറെ … ഇന്ന് എവിടെയും പോവാനില്ലെ അനക്ക് , ഒന്ന് പോ ഇത്താത്ത , ഉറക്കപ്പിച്ചോടെ അതും പറഞ്ഞു അൻവർ തലയിലൂടെ പുതപ്പ് ഇട്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു …

ഇങ്ങനൊരു പോത്ത്‌.. ഡാ.. സമയം എട്ട് കഴിഞ്ഞു എണീച്ചില്ലങ്കിൽ ഉമ്മച്ചി ഇപ്പൊ ചട്ടുകം കൊണ്ട് വരും എണീക് അൻവറെ .., ഡാ….

അൻവർ എണീക്ക് ഇല്ലങ്കിൽ ഇന്നും നിനക്ക് കിട്ടും . ഇത്താത്തയുടെ സ്നേഹമൊഴി പെട്ടന്ന് പുരുഷശബ്ദ്ദമായി മാറിയപ്പോൾ . അൻവർ പരിഭ്രമത്തോടെ കണ്ണ് തുറന്നു ….,

തലയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം തോന്നി കൂടാതെ അസ്ഹന്യമായ തണുപ്പും , വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചു മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന ആളെ പതിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു അൻവർ … രാഹുൽ , തന്റെ ജയിൽകൂട്ട് 666 അൻവറിന്റെ കണ്ണ് മുന്നിൽ നിന്നും തന്റെ ബെഡ്‌റൂം ജയിലറ ആയി മാറുകയായിരുന്നു…., എന്താ ഡാ നിനക്കൊന്നും ഇറങ്ങാൻ ആയില്ലെ ?…

പോലീസുക്കരന്റെ ചോദ്യം പുൽപായയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കവേ പുതിയതായി വന്ന സൂപ്രണ്ടിന്റെ സൽക്കാരം വേദന കൊണ്ട് ശരീരം നുറുങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നി അൻവറിന് .. പല്ല് തേപ്പും കുളിയും കഴിഞ്ഞപ്പോ മരവിപ്പാണ് തോന്നിയത് പിന്നെ തോട്ടത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോഴാണ് ഒരു പോലീസുക്കാരൻ പറഞ്ഞത് ഡാ അൻവറെ .

നിനക്കിന്ന് തോട്ടത്തിൽ അല്ല ജോലി .,, അപ്പുറം പാറ പൊട്ടിക്കലാണ് അല്ല സർ പെട്ടന്ന് എന്താ മാറ്റം , അൻവർ ചോദിച്ചു സൂപ്രണ്ടിന്റെ തീരുമാനം ആണ് മ്മ്മ് നടക്ക് … ഒന്നും മിണ്ടാതെ അൻവർ ആ പോലീസുക്കാരന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു …..

വെയിൽ ഉദിച്ചു ഉയരുംന്തോറും അൻവറിന് തളർച്ച കൂടി വരും പോലെ തോന്നി തലയിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാരം തൊണ്ട വരളും പോലെ . സാർ .. കുറച്ചു വെള്ളം തരുമോ ?. വെള്ളമൊന്നും കുടിക്കണ്ട അങ്ങനെ തളരുന്ന മനസ്സും ശരീരവും അല്ലല്ലോ നിന്റെ… അവിടേക്ക് നടന്നു വന്ന് കൊണ്ട് സൂപ്രണ്ട് പരിഹാസ രൂപത്തിൽ പറഞ്ഞു …

അൻവർ പിന്നെ