Chapter Title : ജീവന്റെ അമൃതവർഷം 1 [ഏകൻ]
കേട്ട് അമൃത തിരിഞ്ഞു നോക്കി .. സാരിയാണ് അവളുടെ വേഷം.. കണ്ണെഴുതി നെറ്റിയിൽ ചന്ദനകുറിയും വരച്ചു ഒരു നാടൻ ഗ്രാമീണ പെൺകൊടി.. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും അവൾ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു..
ജ്യോതി അമൃതയുടെ അടുത്ത് വന്നു. അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു.
" ഇത്രയും സുന്ദരി ആയിട്ടാണോ ഇങ്ങനെ നാണിച്ചു നിൽക്കുന്നത്..? മോള് വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നുണ്ടല്ലോ..? എന്നെ മോന്റെ അച്ഛൻ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നപ്പോൾ ഞാനും ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു... പക്ഷെ അതൊക്കെ പഴയ കാലം.. മോള് ഇങ്ങ് വന്നേ "
എന്ന് പറഞ്ഞു അമൃതയുടെ പുറത്ത്കൂടെ കൈയിട്ട് അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു . പുറത്തു എത്തിയപ്പോൾ ജ്യോതി പറഞ്ഞു.
"എന്തായാലും എനിക്ക് മോളെ ഇഷ്ട്ടം ആയി... എനിക്ക് മരുമോളായി ഈ സുന്ദരികുട്ടി തന്നെ മതി.."
ഫാൻ ഫുൾ സ്പീഡിൽ കറങ്ങിയിട്ടും അമൃത നിന്ന് വിയർത്തു.
"നിനക്ക് ഇഷ്ട്ടം അയാൽ പിന്നെ ഇവനോട് ചോദിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ല.. എല്ലാ കാര്യത്തിലും അമ്മയും മോനും ഒരേ മനസ്സാ.." ജയദേവൻ പറഞ്ഞു..
"എന്താ മോളുടെ പേര്?" ജ്യോതി ചോദിച്ചു.
"അമൃത.. " അവൾ വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു...
"ശരി .. നിനക്ക് ചോദിക്കാനും പറയാനും ഉണ്ടെങ്കിൽ ചോദിച്ചോ... പിന്നെ പറഞ്ഞില്ലെന്നു പറയരുത്.. കൃഷ്ണേട്ടനും രാധേച്ചിക്കും സമ്മതം ആണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ഈ കല്യാണം ഉറപ്പിക്കും.. മോളുടെ ഇഷ്ട്ടം നീ തന്നെ ചോദിച്ചു അറിഞ്ഞാൽ മതി." ജ്യോതി ജീവനോട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ അമൃത യോട് പറഞ്ഞു.
"ഇത്രയും നാണം ഒന്നും വേണ്ട കേട്ടോ. ശരി!! മോള് മുറിയിൽ പോയി എന്റെ മോനോട് സംസാരിക്ക്.. മോൾക്ക് എന്റെ മോനെ ഇഷ്ട്ടം ആയെന്ന അമ്മയുടെ വിശ്വാസം.. ആയാൽ പെട്ടന്ന് തന്നെ മോളെ ഞങ്ങൾ കൂട്ടികൊണ്ട് പോകും. "
അമൃത ഒന്ന് ചിരിച്ചു. തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു..
"ചെല്ലെടാ ചെക്കാ!! പോയി മോളോട് പറ നിനക്ക് മോളെ ഇഷ്ട്ടം ആയെന്ന്... വേഗം അവളെ കൊണ്ടുപോകാൻ വരും എന്ന്.. " ജ്യോതി ജീവന്റെ പുറത്തു പതിയെ തള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"എന്നാൽ ഞാൻ പോയി ചായ എടുത്തിട്ട് വരാം."
രാധാമണി പറഞ്ഞു..
"എന്നാ ഞാനും വരാം. എനിക്ക് അടുക്കളയെല്ലാം ഒന്ന് കാണാലോ?. " ജ്യോതി പറഞ്ഞു.
"അതിനെന്താ വാ... ഈ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ എല്ലാവരും ഒന്നല്ലേ? " രാധാമണി പറഞ്ഞു എന്നിട്ട് ജ്യോതിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു അടുക്കളയിലേക്കും.
അമൃതയുടെ മുറിയിൽ.
"എനിക്കും അമ്മ
💬 Comments
View all comments