Chapter Title : ജീവിത സൗഭാഗ്യം [മീനു]

പേടി എനിക്ക്.

മീര: പേടിയോ? എന്തിനു?

സിദ്ധാർഥ്: എനിക്കറിയില്ല. (സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവൻ ഒരു കിളി പോയ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു. അവളുടെ കാലുകൾ അവനെ അങ്ങനെ ആക്കി).

മീരക്ക് അവനോട് ഉള്ള ആരാധന ഇത് കേട്ടപ്പോൾ കൂടുകയും ചെയ്തു. കാരണം അവൻ അവളെ കൂടുതൽ കെയർ ചെയ്യുന്നതായി അവൾക് ഫീൽ ചെയ്തു.

മീര: ഡാ പേടിക്കേണ്ട. ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചോളാം. പിന്നെ slit ഇല്ലെങ്കിൽ നടക്കാൻ പറ്റില്ല. അത്രക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോകിയാലേ അതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റൂ. നോക്കുന്നവർ ഉണ്ടാവും പക്ഷെ അവര് ഞാൻ എന്ത് ഇട്ടാലും ചൂഴ്ന്നു നോക്കും. നീ പേടിക്കേണ്ട ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം, അത് പോരെ നിനക്കു?

സിദ്ധാർഥ്: മതി, നീ careful ആയിരിക്കണം.

മീര: ഹാ ഡാ, നീ പേടിക്കേണ്ട. ഞാൻ നിൻറെ അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടാവും.

സിദ്ധാർഥ്: മ്മ്മ് ഒകെ.

മീര: അല്ല ഡാ ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?

സിദ്ധാർഥ്: എന്താ?

മീര: എന്റെ കാലു കണ്ടപ്പോ നിനക്കു എന്ത് പറ്റി?

സിദ്ധാർഥ്: ഒന്നും പറ്റിയില്ല. എന്താ നീ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ?

മീര: അല്ല ഓഫീസ് ലെ gentleman നു എന്തോ ഒരു മാറ്റം ഫീൽ ചെയ്തു എനിക്ക്.

സിദ്ധാർഥ്: ഹേയ് പോടീ.

മീര: കള്ളത്തരം ഉണ്ടോ മനസ്സിൽ?

സിദ്ധാർഥ്: പോടീ ചുമ്മാ ആവശ്യം ഇല്ലാത്തത് പറയാതെ.

മീര: ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് നീ പറയണ്ട. ഏതോ ഉണ്ട്, നിന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇപ്പോൾ അറിയാവുന്നത് എനിക്ക് ആണ്.

സിദ്ധാർഥ്: അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല ഡീ, ബട്ട് ഞാൻ ആദ്യം ആയല്ലേ നിന്നെ