Chapter Title : ജീവിതം on കോവിഡ് 2 [Doli]

അതൊന്നും പറ്റില്ല വേണേ വല്ല ഓട്ടോ പിടിച്ച് പോ ...

ജെസ്സി : ഓട്ടോ നിൻ്റെ അപ്പൻ പിടിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നോ

ഞാൻ : വല്ലതും പറഞ്ഞോ

ജെസ്സി : ഔട്ടോ എങ്ങനെ കിട്ടാൻ ഹർത്താൽ അല്ലേ

ഞാൻ : നാശം പിടിക്കാൻ അപ്പോ എങ്ങനെ ആണ് നീ വന്നത് ...

ജെസ്സി : അത് ഔട്ടോയിൽ?

ഞാൻ : ഇപ്പൊ എന്തോ ഓട്ടോ തീർന്നോ....

ജെസ്സി : അതെ എന്നെ വേഗം കൊണ്ട് വിട് അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പോവില്ല ...

ഞാൻ : നാശം പിടിക്കാൻ രാവിലെ തന്നെ ഓരോന്ന് വന്നോളും... നിക്ക്

ഞാൻ പോയി കാറിൻ്റെ കീ കൊണ്ട് വന്നു ....വാ....?

ജെസ്സി : ഒന്ന് കൂടെ ആലോചിച്ചിട്ട് പോരെ ...

ഞാൻ : അയ്യോ വേണ്ട അല്ലെങ്കിൽ ഇന്നാ കി നീ പോ കാർ ഞാൻ. പിന്നെ വാങ്ങാം എന്താ ?

ജെസ്സി : എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട നീ തന്നെ എന്നെ കൊണ്ട് വിട്ടാമതി....

ഞാൻ : നടക്ക്

ഞങ്ങള് താഴെ എത്തി ...ഞാനും അവളും കാറിൽ കേറി ...

ഗെയിറ്റ് കടന്ന് മെയിൻ റോഡിൽ എത്തിയതും പോലീസ് കാർ വന്ന് നിന്നു...

പൊലീസ്: ?

ഞാൻ : ??

പോലീസ് : എല്ലിഗെ....( എങ്ങോട്ടാ )

ഞാൻ : അത് അ .. ഹാ ഷോപ്പ് സബ്ജി നാശം പിടിക്കാൻ വെജിറ്റബിൾ...

പോലീസ് : ഹാ

ഞാൻ : പറയടി വല്ലതും

ജെസ്സി : പ്രവാസ മുന്തുവരിയുത്തതെ ...( ടൂർ പോവുന്നു )

ഞാൻ : പ്രസവിക്കാൻ മുണ്ടുരിയുന്ന എന്ത് തേങ്ങ ആണ് ഇവളീ പറയുന്നത്...?

പോലീസ് : യാവ പ്രവാസ നടയുത്തിതെ ?

അയാള് വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു ...

ഞാൻ : നീ എന്താടി പറഞ്ഞത് ആരാടി ....പ്രസവിക്കാൻ ഇരിക്കുന്നത്...?

അയാള് വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ഞങ്ങളുടെ നേരെ വന്നു വരുന്ന വരവിൽ തന്നെ അയാള് കൈ കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ഗ്ളാസ്സ് താത്താൻ പറഞ്ഞു ...

ഞാൻ