Chapter Title : ജീവിതം on കോവിഡ് 2 [Doli]

ചെയ്തില്ലേ നീ ...നീ കാരണം ഞാൻ എല്ലാത്തിൻ്റെ.മുന്നില് നാണം കെട്ട് ഭാഗ്യത്തിന് കൗശിക്ക് മലയാളം അറിയാത്ത കൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടു ഇനി നിൻ്റെ ആ പരട്ട കാമുകി ഇതും പറഞ്ഞ് എന്നെ കളിയാക്കും ...

ശബരി നിഷയെ കൈ കാണിച്ചു നീ തന്നെ ....

ഞാൻ : മറ്റവള് ഇനി അതും പറഞ്ഞ് ചാടാൻ വരും ...ഇതും കൂടെ അറിഞ്ഞോ അവള് എൻ്റെ തലയില് കേറും ...

നിഷ : ഞാനോ

ശബരി : നീ അല്ല നീ ...അവൻ ടാബിൽ ജെസ്സിയേ തൊട്ട് കാട്ടി....

ഞാൻ : ചത്തോ മൈരാ നീ....

ശബരി : അപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യം അല്ല എന്നാണോ ...

ഞാൻ : അല്ല

ശബരി : അല്ലേ ...

ഞാൻ : അതെ പക്ഷേ ഇതൊക്കെ വെളിയിൽ പറയാൻ പാടുണ്ടോ ...

ജെസ്സി : ?

നിഷ : കള്ളാ ...

ശബരി : അല്ല അളിയാ ഇപ്പഴും

ഞാൻ : അത് നീ എന്തിനാ അറിയുന്നത് നാറി

ശബരി : അപ്പോ അങ്ങനെ ആയി

ഞാൻ : നീ പോടാ അണ്ടി തലയാ നിൻ്റെ ഈ കോപ്പിലെ സെൻ്റിമെൻ്റ് വച്ചാ നീ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് മുഴുവൻ ചോർത്തുന്നത്

ശബരി : പറ ഡേയ്...

ഞാൻ : ഇല്ലാ...

ജെസ്സി : ?

ശബരി : ?

ഞാൻ : യിരുന്നു...പക്ഷേ

ശബരി : പക്ഷേ

ഞാൻ : പക്ഷേ അവൾടെ അമ്മ കൊറച്ച് ദീസം മുന്നേ വിളിച്ച് ആവശ്യം ഇല്ലാത്ത കാര്യം ഒക്കെ പറഞ്ഞ് ചെ ഞാൻ മറന്ന എല്ലാം ഓർമപ്പിച്ച് ഒരു ഗുണ്ട് തൂക്കി ഇട്ട്....

ശബരി : ✋. എന്ത് ഗുണ്ട്

ഞാൻ : അത് പിന്നെ ഓരോരോ പഴയ കാര്യങ്ങള് ഒക്കെ പറഞ്ഞ് അവർക്ക് എല്ലാം അറിയാ ടാ ഞാനും ഇവളും നല്ല ഫ്രണ്ട്സ്സ് ആയിരുന്നതും പിന്നെ എന്താ സംഭവിച്ചത് എന്നൊക്കെ .... അവര് പറയാ എന്തിനാ മോനെ ഈ ചെറിയ ജീവിതത്തില് പെണക്കം പരിഭവം