Chapter Title : ജീവിതം on കോവിഡ് [Doli]

മൈരെ...

ശബരി : ഉവ്വ് ഉവ്വ് ....ഓഫീസിലെ ബെസ്റ്റ് എംപ്ലോയീ ആയതിൻ്റെ അഹങ്കാരം ആയിരിക്കും

ഞാൻ : പിന്നല്ല ?

ശബരി : എന്നാലും വാള് വച്ച് കിടക്കുന്ന നിന്നെ എന്നും വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വിടുന്നത് ഞാൻ അല്ലേ മൈരെ

ഞാൻ : എന്നും അല്ല എവരി വീക്കെൻഡ്

ശബരി : അതെ ?

ഞാൻ : അതെ നമ്മക്ക് ഒരു കിടിലം ബിരിയാണി വച്ചാലോ ...

ശബരി : ഫണ്ട് ഇല്ല

ഞാൻ : നീ എന്നെങ്കിലും ഈ എച്ചിത്തരം നിർത്തോ നായിൻ്റെ മോനേ

ശബരി : നിനക്ക് അങ്ങനെ പറയാം എൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക്

ഞാൻ : നിർത്ത് നിർത്ത്...

ശബരി : ?

ഞാൻ : അയ്യോ വേണ്ട എൻ്റെ പൊന്നോ ഞാൻ വാങ്ങാം കഴിക്കാൻ പറ്റോ

ശബരി : എനിക്ക് വേണ്ട

ഞാൻ : ടാ എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും വാങ്ങിച്ച് തരാൻ നീ അല്ലേ ഉള്ളു

ശബരി : അയ്യ സേവ് ചെയ്യൂ കൂട്ടുകാരാ

ഞാൻ : എന്തിന്

ശബരി : എത്തും ശെരി ആണ്

ഞാൻ : അല്ല മൈരെ എല്ലാ ശനിയാഴ്ചയും വെള്ളം അടിക്കാൻ നിൻ്റെ കൈയ്യിൽ പൈസ ഉണ്ട്

ശബരി : ?

ഞാൻ : സത്യം പറ നീ കുനിഞ്ഞ് കൊടിക്കുണ്ടോ ആർക്കെങ്കിലും

ശബരി : പ്പ കുഞ്ഞിയുന്നത് നിൻ്റെ അപ്പൻ മൈരെ... അവൻ എന്നെ തല്ലാൻ കൈ ഓങ്ങി...

ഞാൻ ചാടി അവൻ്റെ മടിയിൽ കിടന്നു

ഞാൻ : അളിയാ മടുത്തു അളിയാ ഈ ജീവിതം