Chapter Title : ജീവിതം സാക്ഷി 2 [കട്ടകലിപ്പൻ]

പ്രാർത്ഥനയുമായി.

രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യൻ കൽപ്പിച്ചതും പ്യാൽ എന്നുപറയുന്ന കണക്കെ, ഗ്രൗണ്ടിന്റെ അങ്ങെ മൂലയ്ക്ക് ഒരു പുല്ലും കടിച്ചുപിടിച്ചു ഞങ്ങടെ സ്ഥിരം സ്ഥലമായ ആലിന്റെ ചുവട്ടിൽ അവനിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു, " ഡാ നാറി സുനിലേ," എന്നും ഉറക്കെ വിളിച്ചോണ്ട് ഞാൻ ഓടി അവന്റെ അടുക്കലേക്കെത്തി, അമ്പലകുളക്കടവിൽ ഇട്ടേച്ചും പോയതിനു ഇടിക്കാനാണോ വരുന്നതിനെന്നറിയാതെ അവൻ ഓടാനായി ഭാവിച്ചു

" ഡാ മയിരേ ഓടിയ കൊല്ലും ഞാൻ, നിന്നെ ഇടിക്കാനൊന്നുമല്ല, എനിക്ക് നിന്നെ കൊണ്ട് വേറൊരു സഹായം ആവശ്യമുള്ളോണ്ടാ.!" ഞാൻ ഓടിക്കിതച്ചു അവന്റെ ഇടതുവശം ചേർന്ന് ഇരുന്നു

ഞാൻ ശ്വാസമെടുക്കാൻ നന്നേ പണിപ്പെട്ടു, അല്ലേലും അദ്ധ്വാനിച്ചു ശീലമില്ലാത്തതാണെ..

"നീ കിതക്കാതെ കാര്യം എന്താണ് പറയെടാ.!" അവൻ അക്ഷമനായി "അതിരിക്കട്ടെ നീയെങ്ങനെ അവിടുന്ന് ഊറി പോന്നു ?, നീയെന്നെ പിടിച്ചോണ്ട് പോവാൻ വന്നതാണോടാ മഹാപാപി "

ഞാൻ ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെട്ടു പറഞ്ഞു " ഞാൻ നിന്നെ ഒന്നും ഓലത്താൻ വന്നതല്ല ." ഞാൻ പിന്നെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വള്ളീം പുള്ളീം തെറ്റാതെ എല്ലാം അവനെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു

"ആ പരനാറി രതീഷിന്റെ കഥ ഇപ്പഴാ നീ അറിയുന്നേ, ബെസ്റ് അതെനിക്ക് പണ്ടേ അറിയാം.!"

"എന്നിട്ടെന്താടാ പന്നി നീയെന്നോട് ഇത് നേരത്തെ പറയാതിരുന്നേ.?!" ഞാൻ അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി എന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ അർഥം മനസിലായിട്ടോ എന്തോ അവൻ എന്നിൽ നിന്നും കുറച്ചു ദൂരെ മാറിയിരുന്നു

"പറഞ്ഞിട്ടെന്തിനാ കാള പെറ്റൂന്നു കേൾക്കണെന്നു മുന്നേ കയറെടുക്കുന്ന നിന്റെ അമ്മയുടെ അതേ സ്വഭാവമാ നിനക്കും, പിന്നെ പണ്ട് നടന്ന കാര്യമല്ലേ എന്ന് കരുതി ഞാനും അങ്ങ് വിട്ടു.!"

."അല്ല നീയിതെങ്ങനെയാ അറിഞ്ഞത്."എന്നിലെ ആകാംഷ ഉണർന്നു, "അല്ല ഈ നാട്ടിലിത് ഇനി ഞാൻ മാത്രമേ അറിയണോല്ലോ എന്നറിയാനാണ്"

അവൻ കുറച്ചൂടെ എന്റെ അടുക്കലേക്കു നീങ്ങിയിരുന്നു പറഞ്ഞു

"നീ ചൂടാവില്ലേൽ ഞാൻ കാര്യം പറയാം.!"

" ആ നീ കാര്യം പറയടാ" ഞാൻ അക്ഷമനായി

"എന്റെ ചേട്ടായി ടെറസ്സിന്റെ മേലെ ഇരുന്നു രതീഷണ്ണനുമായി കള്ളടിക്കുന്ന ടൈമിൽ പറയണ കേട്ടതാ."

"അവര് എന്ത് പറഞ്ഞു?"

" ഞാനതു പറഞ്ഞാ ശെരിയാവൂല, നീയത് വിട്,