Chapter Title : ജീവിതം യാഥാർത്യമാകുമ്പോൾ [Arun]

ആർക്കും സംശയവും തോന്നില്ലാ,
ശരിക്കും അമ്മമാർക്കും അതാണ് സൗകര്യവും.
ഇതൊക്കെ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സർവ്വ സാധാരണമാണ്, പിന്നെ ഇതൊന്നും ആരും പുറത്ത് പറയാറില്ലന്നു മാത്രം,
ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞ് അവർ പിരിഞ്ഞെങ്കിലും,
ജോണിൻ്റെ മനസിൽ വീടും, അമ്മയുമൊക്കെ തന്നെയായിരുന്നു,

അവർ എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞിട്ട് പോയത്, വഷളൻമാർ,
ഇതൊക്കെ കഥകളിൽ മാത്രമേ നടക്കൂ...., അല്ലാതെ റിയൽ ആയിട്ട് ഒരിക്കലും നടക്കില്ലാ എന്ന് ജാക്ക് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് ഉറപ്പിച്ചു,

അല്ലങ്കിൽ തന്നെ എൻ്റെ അമ്മ മകനായ എന്ന പറ്റി അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കുമോ ?,

അതോ അവർ പറഞ്ഞതു പോലെ അമ്മ കഴപ്പുമൂത്ത് വേറേ ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചു കളിപ്പിക്കുമോ ?,

അങ്ങനെ ജാക്കിന് മുന്നിൽ ഒത്തിരി സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടായി,

അപ്പോഴേയ്ക്കും മുമ്പ് ദുബായ്ൽ വച്ച് അമ്മ അവനെ കളിപ്പിക്കാറുള്ളതൊക്കെ അവൻ ഓർത്തു,

അന്ന് അമ്മ അവൻ്റെ കിടുങ്ങാമണിയിൽ പിടിച്ചിട്ട് ഇതെന്താടാ വളരാത്തത് എന്ന് ചോദിച്ചത് അവൻ ഓർത്തു പോയി,

അമ്മ ഇന്നിതു കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഇതെന്താടാ ഇത്രയും വളർന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചേനേ.....,
അതോർത്തപ്പോൾ തന്നെ ജാക്കിന് ചിരി വന്നു,
ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ച് ജാക്ക് കിടന്നുറങ്ങി,

എന്നാൽ ഇതൊന്നും ജാക്കിൻ്റെ അമ്മയും, പപ്പയും അറിഞ്ഞിരുന്നതേ ഇല്ലാ, അവൻ നല്ല കുട്ടിയായി

പഠിക്കുകയാണന്നായിരുന്നു അവർ ചിന്തിച്ചത്,

പിന്നെ അവൻ്റെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാനും മീരയ്ക്ക് സമയം കിട്ടാറില്ലായിരുന്നു,

അടുത്ത മാസം ഫൈനൽ എക്സാം ആയതു കൊണ്ട് ഈ ആഴ്ച ജാക്ക് വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായില്ലാ,
കാരണം, വീട്ടിലെ സാഹചര്യങ്ങൾ വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ അവിടെ പോയാൽ പഠിത്തം നടക്കില്ലാ,

അതു കൊണ്ട് എല്ലാ കുട്ടികളും വീടുകളിൽ പോയിട്ടും ജാക്ക് മാത്രം