Chapter Title : ജീവിതം യാഥാർത്യമാകുമ്പോൾ [Arun]

ഹോസ്റ്റലിൽ നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു,

പക്ഷേ ജാക്കിൻ്റെ കൂട്ടുകാരിൽ ഒരല്പം മനുഷ്യത്വം ഉള്ള സാജൻ അതറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ജാക്കിന് കൂട്ടായി അവനും അവിടെ നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു,

പിറ്റേന്ന് ശനിയും ഞായറും
ആഹാരം കഴിക്കുന്ന സമയമല്ലാതെ ബാക്കി സമയമെല്ലാം അവർ കുത്തിയിരുന്നു പഠിച്ചു,

ഇടയ്ക്ക് സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ മാത്രമാണ് അവർ ഒത്തു കാണുന്നതു പോലും.

വൈകിട്ടായപ്പോൾ സാജൻ ജാക്കിൻ്റെ റൂമിൽ വന്നു ചോദിച്ചു,
എടാ രണ്ട് ദിവസമായി പഠിത്തം മാത്രം, ബോറടിക്കുന്നു നമുക്ക് നാലഞ്ച് ബീയറെടുത്താലോ എന്ന്,

ജാക്ക് സമ്മതം പറഞ്ഞതും
സാജൻ പോയി ബീയർ മേടിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന് അവർ അടി തുടങ്ങി,

ഓരോന്നു കഴിഞ്ഞതും അവർ ചെറിയ മൂടിൽ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി,
സാജൻ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു,
വീട്ടിൽ അമ്മ ഒരു ആറ്റം ചരക്കാണന്നും, എന്നെ സീൻ കാണിപ്പിച്ച് കൊല്ലുമെന്നും, പല ദിവസങ്ങളിലും അമ്മയെ ഓർത്താണ് വാണം വിടുന്നതൊന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞു,

ഒരു ദിവസം അമ്മയെ കളിക്കാൻ കിട്ടിയില്ലങ്കിൽ ഞാൻ കേറി ബലാൽസഗം ചെയ്യുമെന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ജാക്ക് അന്തം വിട്ടു പോയി,

നീ ഇതുവരെ അമ്മയെ ഓർത്ത് വാണം വിട്ടിട്ടില്ലേ എന്ന് സാജൻ ചോദിച്ചു ?,

ഇല്ലാ എന്ന് ജാക്ക് ഉത്തരം പറഞ്ഞു,

എന്താ അങ്ങനെ ചെയ്യാത്തത് ?, അവസരം കിട്ടാത്തതു കൊണ്ടാണോ എന്ന് വീണ്ടും സാജൻ ചോദിച്ചു,

സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാനിന്നു വരെ അമ്മയെ അങ്ങനൊരു കണ്ണിൽ കണ്ടിട്ടില്ലാ....,

അതെന്താ ജാക്കേ...., നിൻ്റെ അമ്മയെ കണ്ടാൽ നിനക്ക് അങ്ങനൊന്നും തോന്നാത്തതാണോ, അതോ അമ്മയുടെ സീനൊന്നും ഇതുവരെ കാണാൻ പറ്റാത്തതാണോ കാരണം ? ചില തള്ളമാരുണ്ട് എല്ലാം മൂടിപ്പുതച്ച്