Chapter Title : ജീവിതം യാഥാർത്യമാകുമ്പോൾ [Arun]

ഒന്നും കാണിച്ചില്ലല്ലോ, കാണിക്കാൻ പോയപ്പോഴല്ലേ നീ കുതറി മാറിയത്,

പ്ലീസ് ഡോക്ടർ,
എന്നെ വെറുതേ വിടൂ ഡോക്ടർ
എന്നു പറഞ്ഞ് മീര വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി,

നോക്കൂ മീരാ, ...... നിന്നെ ആദ്യ ദിവസം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ നിന്നെ അഗ്രഹിച്ചതാണ്,
പക്ഷേ അത് ഇത്ര പെട്ടന്ന് സാധിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ലാ,

ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നീ എനിക്ക് കിടന്നു തരുമെന്നും എനിക്കറിയാം,

ഇതു കേട്ടതും മീര ഞെട്ടി,

പക്ഷേ ഞാനത് പറയില്ലാ,

ഇതു കേട്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ചെറിയൊരാശ്വാസം തോന്നി,

പക്ഷേ, ഇന്നെനിക്ക് നിന്നെ ഫുൾ നേക്ക്ഡ് ആയി കാണണം,
പിന്നെ നിൻ്റെ കൊതി വെള്ളം ഒന്നു ടേസ്റ്റും ചെയ്യണം,

ഇത്രയെങ്കിലും ഞാനിന്ന് ചെയ്തില്ലങ്കിൽ എനിക്ക് ഇന്ന് രാത്രി ഉറക്കം വരില്ലാ,
നീ സഹകരിച്ചാൽ നമുക്ക് പെട്ടന്ന് തന്നെ തീർത്തിട്ട് ഞാൻ പോയേക്കാം,
നിങ്ങൾക്ക് മരണാനന്തര കാര്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് കടക്കുകയും ചെയ്യാം,

അല്ലങ്കിൽ പിന്നെ പോലീസ് വന്ന് ഇൻക്വസ്റ്റൊക്കെ തയ്യാറാക്കി, പോസ്റ്റ്മോർട്ടവും നടത്തി,
നാളെയേ ബോഡി കിട്ടുകയുള്ളൂ...... -

പള്ളിയിൽ അടക്കം കഴിയുമ്പോൾ ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരാളെ പോലീസ് വിലങ്ങു വച്ച് കൊണ്ടു പോകുന്നത് നാട്ടുകാർക്ക് കാണേണ്ടി വരും.

ഇതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ മീര മരിച്ചതിന് തുല്യമായി,
ഈ നിമിഷം ഒരു
കത്തി🔪 കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ സ്വന്തം ദേഹത്ത് കുത്തിയിറക്കി ചാവാനാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്.

ഡോക്ടർ വീണ്ടും മീരയുടെ അടുത്തേയ്ക്കു വന്ന്,
അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ കൊഴുപ്പിൽ ഒന്നമർത്തി പിടിച്ചു,
എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,
മീരാ ..... നീ വിഷമിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടാ,
നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഇന്നു നമ്മൾ തുടങ്ങി വയ്ക്കത്തേ ഉള്ളൂ......,

ശരിക്കുള്ള പരിപാടികൾ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്, ബന്ധുക്കളൊക്കെ പിരിഞ്ഞ ശേഷം,
മീര ഒന്നു റിലാക്സൊക്കെ ആയശേഷം മതി,

എനിക്ക് ധൃതി ഇല്ലാ,

ഇപ്പോൾ ഇയാൾ പറയുന്നത് അനുസരിക്കുന്നതാവും നല്ലത്,
അല്ലങ്കിൽ തന്നെ ഇന്ന് ബോൾ അയാളുടെ ക്വാർട്ടിലാണ്.
അതു കഴിഞ്ഞ്
ചടങ്ങൊക്കെ കഴിയുമ്പോൾ ഇയാളിങ്ങ് വരട്ടേ,

അപ്പോഴാ എൻ്റെ തനിനിറം ഇയാൾ കാണുന്നത് എന്ന് മീര മനസിൽ ചിന്തിച്ചു,

മീര ഇപ്പോൾ എന്താ ചിന്തിച്ചതെന്ന് ഞാൻ