Chapter Title : ജീവിതം യാഥാർത്യമാകുമ്പോൾ [Arun]

പറയട്ടേ....

ഡോക്ടറുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മീരയൊന്നു ഞെട്ടി,

ഇന്നത്തെ ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നീ എന്നോട് സഹികരിക്കില്ലാ എന്നല്ലേ നീ ഇപ്പോ ചിന്തിച്ചത് ?

ഇതു കേട്ടതും മീര അമ്പരന്നു പോയി,
ഞാൻ ചിന്തിച്ചത് ഇയാൾ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു ?,

അതിനുള്ള വഴിയും എൻ്റെ കൈയ്യിലുണ്ട് മീരാ ....,

ജോൺ ക്രിസ്ത്യാനി ആയതു കൊണ്ട് പള്ളിയിൽ കൊണ്ടുപോയി പെട്ടി കൂട്ടിയേ അടക്കൂ....'
നീ എനിക്ക് സഹകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഞാനീ കേസ് വീണ്ടും കുത്തി പൊക്കും,
അപ്പോൾ പോലീസ് വന്ന് പെട്ടി തുറന്ന് ശവം പുറത്തെടുത്ത് പോസ്റ്റ്മോർട്ടം ചെയ്യും,
അതോടെ നീ അകത്തുമാകും.

ഇതു കൂടി കേട്ട മീര ആകെ വിഷമത്തിലായി,

ഏതായാലും ഇപ്പോൾ ഇയാളെ ഒഴിവാക്കുക എന്നതാണ് ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടതെന്നും,
അതിനെന്ത് വഴിയെന്നും മീര ആലോചിച്ചു 🤔🤔,

ഇനി ഞാനൊരൽപം അഭിമാനം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാലേ ഈ ബാധയെ ഇവിടന്ന് ഒഴിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ ...'',
മീര കളമൊന്നു മാറ്റി ചവിട്ടാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു,

ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതു പോലൊന്നും ഞാൻ ചിന്തിച്ചതേ ഇല്ലാ,
അതൊക്കെ ഡോക്ടർക്ക് വെറുതെ തോന്നുന്നതാ,
എനിക്കും ഡോക്ടറെ കണ്ടതു മുതൽ ഇഷ്ടം തന്നെയായിരുന്നു,
പിന്നെ അതൊക്കെ തുറന്നു പറയാൻ അവസരവും കിട്ടിയില്ലാ,
എന്നൊരു കാച്ചങ്ങ് കാച്ചി,

ഏതായാലും അതു കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഡോക്ടറുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരിയൊക്കെ വന്നു,

എന്നാൽ നമുക്ക് തുടങ്ങിയാലോ എന്ന് ഡോക്ടർ ചോദിച്ചു?

പക്ഷേ ഇപ്പോ ഈ സാഹചര്യത്തിൽ എനിക്ക് ഡോക്ടറോട് എത്രത്തോളം സഹകരിക്കാൻ കഴിയും എന്നെനിക്കറിയില്ലാ,

അതൊന്നും സാരമില്ലാ,
എനിക്ക് തന്നെ ഒരു കാണണം,
പിന്നെ തൻ്റെ മണവും, രുചിയും ഒന്നറിയണം,
ബാക്കിയൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നീട് മതി,
ചടങ്ങൊക്കെ കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഞാൻ തന്നെ ഫോൺ ചെയ്തോളാം
എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഡോക്ടർ മീരയുടെ കവിളത്ത് ഒരു മുത്തം കൊടുത്തു,

ഡോക്ടറുടെ തുപ്പൽ മുഖത്ത് നിന്നും തുടച്ചു കളയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ മീര അതു സഹിച്ചു നിന്നു,

അടുത്ത മുത്തം മീരയുടെ ചുണ്ടുകളിലായിരുന്നു,
മുത്തം കൊടുത്ത ശേഷം, ചുണ്ടുകൾ നുണയാനും ഡോക്ടർ മറന്നില്ലാ,
മീരയുടെ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളെ വായ്ക്കത്താക്കി കൊണ്ടാണ് ഡോക്ടർ നുണഞ്ഞത്,

ഡോക്ടറുടെ ഈ