Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 10 [ദുഷ്യന്തൻ]
മാറ്റങ്ങളൊന്നുമില്ല. സാധരണ അറ്റൻഷനിൽ നിന്ന് കരയുന്ന ആളാണേ. ഇപ്രാവശ്യം കരഞ്ഞില്ല.
ഇന്നലെ ഒരുപ്പാട് വിഷമിച്ചാണ് കിടന്നത്. എപ്പോ ഉറങ്ങിയെന്ന് അറിയില്ല.
രാവിലെ മിസ്സ് എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചപ്പോ സത്യത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉണർവായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും തുടങ്ങി. ഈ ദേഷ്യത്തിന് എന്തോ പറഞ്ഞതാണ്. മൈര്.. രാവിലെ തന്നെ മൂഡ് പോയി.
കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല. നേരെ ചെന്ന് സഫയിലിരുന്ന് മുന്നിൽ നിന്ന മിസ്സിൻ്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് കൂടെ ഇരുത്താൻ നോക്കി. ആദ്യം ഒന്ന് നല്ലരീതിക്ക് എതിർത്തെങ്കിലും ഞാനൊന്ന് കണ്ണ് തറപ്പിച്ചു നോക്കിയപ്പോ അവിടെയിരുന്നു.
കൈ ഒന്ന് പിടിച്ച് അതിലൊരു മുത്തം കൊടുത്തു. എന്നിട്ടും അനക്കമില്ല.
“ ഷോറി.. പിണങ്ങല്ലെ.. എൻ്റെ പൊന്നല്ലേ.. ഞാൻ അറിയാണ്ട് ഒച്ചവെച്ചതല്ലേ. ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞ് തരണ്ടത് എൻ്റെ ഈ പൊന്നു മിസ്സല്ലേ.. പ്ലീസ്സ്..”
അതെന്തായാലും ഏറ്റു. ചുണ്ടിൽ മറഞ്ഞ് നിന്ന പുഞ്ചിരി ഒളിപ്പിക്കാൻ പൂർണമായും മിസ്സിനു കഴിഞ്ഞില്ല.
“ ഹൊ.. ഒന്ന് ചിരിച്ചപ്പോ എന്നാ ഐശ്വര്യമാ എൻ്റെ കൊച്ചിന്. ഐശ്വര്യ റായ് തോറ്റുപോകും..”
മിസ്സിൻ്റെ താടിയിൽ പിടിച്ച് ഇളക്കികൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ ഹൊ.. മതി മതി.ഇനിയും പൊക്കിയ ഞാൻ ഫാനിൽ ചെന്ന് തട്ടും. ഇപ്പൊ എൻ്റെ അഭിഷേക് ബച്ചൻ പോയി പല്ലുതേക്ക്. കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ നിൻ്റെ ചേട്ടനെയും വിളിച്ചോ. തീർഥാടനത്തിന് പോയവരൊക്കെ കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ ഇങ്ങ് വരും. ”
“ അമ്മ വിളിച്ചാർന്നോ? ”
“ രാവിലേ തന്നെ വിളിച്ചു.നിൻ്റെ ഫോണിലാ വിളിച്ചത്. നീ അത് മോളിൽ വെച്ചിട്ടല്ലേ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നത്. അത് കെട്ടിട്ടാ ഞാൻ ഉണർന്നത്. ”
സോഫയുടെ
💬 Comments
View all comments