Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 11 [ദുഷ്യന്തൻ]

“ അയ്യോ.... നമ്മുടെ കല്യണമല്ല.. നിങ്ങൾടെ കല്യാണം. ഞാനല്ല ചെക്കൻ. കണ്ണൻ ചേട്ടനാ. ”

പോയി . ബോധം പോയി. പക്ഷേ കണ്ണ് തുറന്ന് തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്. ഇല്ല ബോധം പോയില്ല. മുഖം ഒക്കെ വലിഞ്ഞ് മുറുകി കണ്ണ് ഒക്കെ നിറഞ്ഞു. എന്തൊക്കെയോ പറയണം എന്നുണ്ട് പക്ഷേ ഒന്നും അങ്ങോട്ട് പട്ടുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.

“ഇല്ല. ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല!!! ”
ഒരു അലർച്ചയായിരുന്നു. മൈര്... ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി. പെട്ടെന്ന് വാ പൊതുപിടിച്ചത് കൊണ്ട് പ്രയോചനം ഉണ്ടായെന്ന് അറിഞ്ഞൂടാ. എങ്കിലും പൊത്തി. മിസ്സിനെം കൊണ്ട് ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് പോയി.

ചോര വട്ടിയപോലെ നിക്കുവാണ് മിസ്സ്. എന്നെ നോക്കി കരയുന്നുമുണ്ട്.

“ മിസ്സ് എല്ലാം മറക്കണം. നടന്നതെല്ലാം. എന്നിട്ട് ചേട്ടനുമായുള്ള കല്യാണത്തിന് സമ്മതിക്കണം. ”

പറി. മിസ്സിനേ ഒന്ന് പറ്റിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാ. എങ്കിലും ആ കണ്ണിലെ നോട്ടം കണ്ട് ഞാൻ ഭയന്നു.

മിസ്സെ.. ആലോചിച്ചപ്പോ മിസ്സ് പറഞ്ഞത് തന്നെയാ ശേരി . നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരിക്കലും ഒരു ലൈഫ് സെറ്റാവില്ല. ഇപ്പോ രാധാമ്മ പറഞ്ഞാ ഈ കല്യാണം . എല്ലാരും വല്യ സന്തോഷത്തിലാണ്. മിസ്സ് ഇതിന് സമ്മതിക്ക്. ചേട്ടൻ നല്ലവ...

പറഞ്ഞ് തീരും മുൻപേ കിട്ടി പഠേ ന്ന് ഒരെണ്ണം. കരണം പോകയുന്ന രീതിക്ക്. പ്രാങ്ക് ചെയ്യാൻ നോക്കിയിട്ട് ഊമ്പി പോയി.
എൻ്റെ കരണം പൊട്ടിയതിനേക്കളും വേദന മിസിൻ്റെ കരച്ചിൽ കണ്ടപ്പോ തോന്നി. ഇതുവരെ അവരെ ഇത്രയും തകർന്ന് കണ്ടിട്ടില്ല. കരച്ചിൽ പുറത്തേക്ക് വരാതെ പിടിച്ചുനിർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും നടക്കുന്നില്ല. കര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു.
കോണത്തിലെ പ്രാൻക് ആയിപ്പോയി.

“ മിസേ ” തട്ടി വിളിച്ചിട്ടും മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയില്ല.

“ ജെസ്സി.. ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാഡോ. ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ. കല്യാണം ഒന്നുമില്ല എല്ലാം മുടക്കി. ഞാഞ്ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ. സോറി. സോറി..”

ഇല്ല.. നോ റെസ്‌പോൺസ്.

എൻ്റെം കയ്യീന്ന് പോയി. കാലേൽ വീണു കരഞ്ഞു. തെറ്റ് എൻ്റെ കയ്യിലാണല്ലോ??

അൽപ്പ സമയത്തിനകം അവിടെ ഏങ്ങല് നിന്നു.
ആ ടൈമിൽ ഞാനൊന്ന് തലപൊക്കി മിസ്സിൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. രണ്ട് കൈകൊണ്ടും മുഖം മറച്ചിരിക്കുകയാണ്.

.പേടിക്കണ്ട. ആലോചന