Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

നിൽക്കുന്നു! ആ രൂപത്തിന്റെ തണുത്ത ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ തട്ടി.

​താര പ്ലാൻചെറ്റിൽ നിന്ന് കൈ വലിച്ചെടുത്ത് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ഇരുട്ടിൽ ആരുടെയോ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ തോളിൽ അമർന്നു.

​"ടീച്ചറേ... അനങ്ങരുത്... അയാൾക്ക് ദേഷ്യം വരും!"

ജോജോയുടെ ശബ്ദം തൊട്ടടുത്ത് കേട്ടു. പക്ഷേ ആ തോളിൽ അമർന്നിരിക്കുന്നത് ജോജോയുടെ കൈകളല്ലെന്ന് താരയ്ക്ക് മനസ്സിലായി.

​“ഇത് നിർത്താം! എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു!” –

താരയുടെ ശബ്ദം നിലവിളിക്കായി പതറി. അവളുടെ ശരീരം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു, ആ ചുവന്ന ടി-ഷർട്ട് വിയർപ്പിൽ ദേഹത്തോട് വല്ലാതെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

​“പാടില്ല താരേ! കളി പൂർത്തിയാക്കാതെ നിർത്തിയാൽ... അത് അപകടമാണ്!

ആത്മാവിനെ പ്രകോപിപ്പിച്ചാൽ പിന്നെ ഈ വീട് വിട്ട് പുറത്തിറങ്ങാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല,”

ചാച്ചാജി ഗൗരവത്തോടെ താക്കീത് നൽകി.

​അതേ നിമിഷം, തന്റെ പുറകിലെ രൂപം അവിടുന്ന് മാറി തടിവീടിന്റെ ചുവരുകൾക്ക് പുറത്ത് സാവധാനം നടക്കുന്നത് പോലെ കനത്ത കാൽപ്പെരുമാറ്റം അവൾ കേട്ടു.

തടികളിൽ ആരുടെയോ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് മാന്തുന്ന ശബ്ദം കൂടി കേട്ടതോടെ താര ശരിക്കും വിറച്ചുപോയി. രക്ഷയ്ക്കായി അവൾ ഇരുട്ടിൽ തപ്പിത്തടഞ്ഞ് ജോജോയുടെ അടുത്തേക്ക് ആഞ്ഞു ചേർന്നു.

​

ജോജോ ഇതൊരു അവസരമായി എടുത്തു. അവൻ തന്റെ ഇടതുകൈ താരയുടെ ആ മാംസളമായ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അവളെ തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തി. ട്രാക്ക് പാന്റിന് മുകളിലൂടെയുള്ള അവന്റെ കൈകളുടെ ആ സ്പർശനം താര അറിഞ്ഞെങ്കിലും, ഭയം കാരണം അവൾ അതിനെ തടഞ്ഞില്ല.

​“എന്റെ ടീച്ചറുടെ അരഞ്ഞാണം കണ്ടെത്താൻ നിങ്ങൾ സഹായിക്കുമോ വിമൽ?”

ജോജോ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.

​പ്ലാൻചെറ്റ് ബോർഡിലൂടെ അതിവേഗം പാഞ്ഞു... “Y… E… S”

​അടുത്ത നിമിഷം, മുറിയുടെ ജനലുകൾക്ക് പുറത്തുനിന്ന് കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു വിചിത്രമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. സത്യത്തിൽ പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ ഒളിഞ്ഞുനിന്ന് ചിട്ടു തന്റെ ശബ്ദം മാറ്റി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.

​“തന്നാൽ... എനിക്ക് എന്ത് നൽകും?”

​ആ അശരീരി കേട്ടതും താരയുടെ സകല നിയന്ത്രണവും പോയി. അവൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് ജോജോയുടെ മാറിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു. പേടിച്ച് ബോധം മറയുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൾ.