Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

കത്തിച്ചു വെച്ചു. ആ മങ്ങിയ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിൽ ചാച്ചാജിയുടെ മുഖം ഒരു പ്രേതത്തെപ്പോലെ തോപ്പിച്ചു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആകാംക്ഷയും ഭയവും നിറഞ്ഞുനിന്നു.

​“സത്യം പറയണം താരപ്പെണ്ണേ... നിനക്ക് പേടിയുണ്ടോ?”

– ചാച്ചാജി ഒരു വശപ്പിശകായ ചിരിയോടെ, ഉള്ളിലെ ചതി ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച് ചോദിച്ചു.

​“എനിക്കോ? ഇല്ലേയില്ല! ഇതൊക്കെ വെറും തട്ടിപ്പാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായറിയാം. കുറെ കണ്ടതാ ഇതൊക്കെ,”

താര ചുണ്ടു കോട്ടി പറഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വിറയൽ കലർന്നിരുന്നു.

​ആ തിരിവെളിച്ചത്തിൽ താരയുടെ ആകാരം വല്ലാതെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. ചുവന്ന ടി-ഷർട്ടിൽ വെളിച്ചം വീഴുമ്പോൾ അവളുടെ വിയർത്ത ശരീരം വെട്ടിത്തിളങ്ങുകയായിരുന്നു. ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ആ ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിലെ വിരിഞ്ഞ ഭാഗങ്ങൾ ഉയർന്നുതാഴുന്നത് ചാച്ചാജി കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു.

​“പിന്നെ! ടീച്ചർ എങ്ങാനും പേടിച്ച് ബോധം കെടുകയാണെങ്കിൽ, പിടിച്ചോണം കേട്ടോ ക്യാപ്റ്റൻ!” –

ജോജോ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ താരയുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു.

​“മിണ്ടാതിരിക്കെടാ ജോജോ!”

താര അവനെ ഒന്ന് കടുപ്പിച്ചു നോക്കി.

​“ശരി, നമുക്ക് തുടങ്ങാം. എല്ലാവരും കൈകൾ കോർത്ത് പിടിക്കൂ. ആത്മാക്കളുടെ ലോകത്തേക്ക് നമുക്ക് പ്രവേശിക്കാം,”

ചാച്ചാജി തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നീട്ടി.

​താര തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന വലതു കൈ ജോജോയുടെ കയ്യിലേക്കും, ഇടതു കൈ ചാച്ചാജിയുടെ കയ്യിലേക്കും പതുക്കെ വെച്ചു.

ചാച്ചാജിയുടെ നരച്ച വിരലുകൾ താരയുടെ മൃദുവായ കൈകളിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി.

​“എന്നാൽ കൈ വെക്ക്,”

ചാച്ചാജി ആജ്ഞാപിച്ചു.

​അവർ മൂന്നുപേരും വിരലുകൾ ആ ചെറിയ പ്ലാൻചെറ്റിന് മുകളിൽ വെച്ചു.

റാന്തൽ വിളക്കിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ബോർഡിലെ