Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

നിൽക്കുന്ന ജോജോ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി പറ്റിപ്പിടിച്ചു നിന്നു.

​“ടീച്ചറേ, ഞാൻ അഴിക്കുവാണേ...”

ജോജോ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു…

​“എടാ... അത്...”

താരയുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു.

​“ടീച്ചർ എന്റെ പാന്റ് അഴിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ നാണിച്ചില്ലല്ലോ? പിന്നെന്താ ഇപ്പോൾ?”

ജോജോ വിട്ടു കൊടുത്തില്ല.

​“എടാ, അതിന് അതുപോലെയാണോ ഇത്?”

താരയ്ക്ക് എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​“ഇനി ഒന്നും പറയണ്ട. മൂന്ന് പവന്റെ അരഞ്ഞാണം കൈയ്യിൽ കിട്ടണ്ടേ? തൽക്കാലം അയാൾ പറയുന്നത് അങ്ങോട്ട് ചെയ്യാം. അതാ ബുദ്ധി,”

ചാച്ചാജി പുറകിൽ നിന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

​താര കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച് പതിയെ മൂളി. ആ സമ്മതം കിട്ടിയതും ജോജോയുടെ ഉള്ളിൽ ലഡു പൊട്ടി. അവൻ ഒരു കൈ കൊണ്ട് താരയുടെ ചുവന്ന ടി-ഷർട്ട് അല്പം കൂടി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ തുടുത്ത വയറും ആഴമേറിയ പൊക്കിൾച്ചുഴിയും റാന്തൽ വെളിച്ചത്തിൽ മിന്നിത്തിളങ്ങി.

​ജോജോ പതുക്കെ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. പാന്റിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക് ഭാഗത്ത് അവൻ തന്റെ പല്ലുകൾ ആഴ്ത്തി. ഇലാസ്റ്റിക് കടിച്ചുപിടിച്ച് താഴേക്ക് വലിക്കുന്നതിനിടയിൽ, അവൻ മനപ്പൂർവ്വം തന്റെ കടുപ്പമുള്ള താടി താരയുടെ മദനപ്പൊയ്കയുടെ (പൂറ്) ഭാഗത്ത് ഒന്ന് അമർത്തി ഉരച്ചു.

​“ഹൗ! എടാ... നോക്കി ചെയ്യ്!”

ആ തരിപ്പിൽ താര അറിയാതെ ഒന്ന് പുളഞ്ഞുപോയി.

​“സോറി ടീച്ചറേ...”

ജോജോ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അടുത്ത നിമിഷം അവൻ തന്റെ മുഖം അവളുടെ ആ മർമ്മഭാഗത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി അടുപ്പിച്ചു. ആ ട്രാക്ക് പാന്റിന്റെ തുണിക്കിടയിലൂടെ അവൻ അവളുടെ വിയർത്ത ശരീരത്തിന്റെ ഗന്ധം ദീർഘമായി വലിച്ചെടുത്തു.

​“ശോ! നീ എന്താടാ ഈ കാണിക്കുന്നേ?”

താരയ്ക്ക് നാണം കൊണ്ട് തലയുയർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

​“നല്ല മണം ടീച്ചറേ...”

അവൻ മന്ത്രിച്ചു.

​“അയ്യേ! ഛീ... നിനക്ക് നാണമില്ലേടാ?”

താര ശാസിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ താഴ്ന്നുപോയിരുന്നു. ജോജോ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ആ പാന്റിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കിന് മുകളിലൂടെ പതുക്കെ നക്കിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ താരയുടെ ശ്വാസം വല്ലാതെ വേഗത്തിലായി.

​അവൻ തന്റെ മുഖം അത്രയും അടുത്ത് വച്ച് മണത്തത് അപകടമാണെന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ടാവണം, താര പെട്ടെന്ന് ഒരു ചാട്ടത്തിന് ജോജോക്ക് അഭിമുഖമായി നിൽക്കുന്നതിൽ നിന്നും തിരിഞ്ഞു