Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

എന്ന് അവൾ ഭയന്നു.

​

​ഒട്ടും വൈകിക്കാതെ അത് എവിടെയെങ്കിലും വീണുകിടപ്പുണ്ടോ എന്ന് നോക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു. സൗകര്യത്തിനായി ഇറുകിയ ചാരനിറത്തിലുള്ള ട്രായ്ക്ക് പാന്റും, ശരീരത്തോട് ഒട്ടിക്കിടക്കുന്ന ചുവന്ന ടി-ഷർട്ടും ധരിച്ച് അവൾ വേഗം മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി. ആ രാത്രിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, അവളുടെ ആകാരവടിവ് ആ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

​റിസോർട്ടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മഞ്ഞും തണുപ്പും അവളെ വരവേറ്റു. മിക്കവാറും കുട്ടികളും അധ്യാപകരും പാർട്ടിയുടെ ആലസ്യത്തിലോ ഉറക്കത്തിലോ ആയിരുന്നു. ടോർച്ച് വെളിച്ചത്തിൽ ഓരോ ചുവടും ശ്രദ്ധിച്ചു വെച്ച്, താൻ പകൽ നടന്ന വഴികളിലൂടെ അവൾ തിരികെ നടന്നു.

തളർന്നുപോയ താര പിന്നെയും മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് സഹപ്രവർത്തകയായ രേഖയെ കണ്ടത്.

താരയുടെ മുഖത്തെ വിളർച്ചയും പരവേശവും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്തോ പന്തികേടുണ്ടെന്ന് രേഖയ്ക്ക് തോന്നി.

​"എന്താ താര ടീച്ചറെ... മുഖം വല്ലാതിരിക്കുന്നത്? എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ?"

രേഖ അരികിലെത്തി താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. രേഖയുടെ മുഖത്തും ആശങ്ക നിഴലിച്ചു.

​താര തന്റെ ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. ആരും കേൾക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു,

"അത് പിന്നെ... രേഖാ ടീച്ചറേ, ആരോടും പറയല്ലേ... വലിയൊരു അബദ്ധം പറ്റി."

​"ഇല്ല, നീ ധൈര്യമായി പറ. എന്താ ഉണ്ടായേ?"

​"എന്റെ അരഞ്ഞാണം കാണുന്നില്ല! മൂന്ന് പവനുണ്ട്."

താരയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

"എവിടെയാ പോയതെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല. ഏട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ കണക്കാ... എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല."

തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ എപ്പോഴും സുരക്ഷിതമായിരുന്ന ആ സ്വർണ്ണനൂൽ നഷ്ടപ്പെട്ടത് ഓർക്കുമ്പോൾ താരയ്ക്ക് തല കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.

​"വീട്ടിൽ നിന്നാണോ