Chapter Title : കാജൽ [കമൽ]

അകത്തു ചെന്ന് കാജലിനെ എന്റെ മുന്നിലേക്ക്‌ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നു. ഒരു പച്ച ടീ ഷർട്ടും മുട്ടറ്റമുള്ള കറുത്ത പാവടയുമിട്ട് ആ മെലിഞ്ഞ പെണ്ണ് എന്റെ മുന്നിൽ തല കുനിച്ചു നിന്നു. "ബേട്ട, യെ ഉത്‌നി ശരാറത്തി വാലി നഹി ഹേ. ബഡി ഹോ ഗയി. ഫിർ ഭി ചോട്ടി ബച്ചി കി തരഹ് വ്യവഹാർ കർ രഹി ഹേ." അയാൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അയാൾ പറഞ്ഞത് ഏറെക്കുറെ മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ അവരുടെ ചിരിയിൽ പങ്കു ചേർന്നു. അയാൾ സംസാരം തുടർന്നപ്പോൾ അവൾ ബിലാസിനിയുടെ പിന്നിലേക്ക് ചേർന്നു നിന്നു. അയാൾ കേരളത്തിലേക്കുള്ള അവരുടെ വരവിന്റെ കാരണവും അയാളുടെ അവസ്ഥയും എന്നെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു. അവരുടെ അച്ഛൻ വഴി കിട്ടാനുള്ള കുറച്ചു സ്വത്ത് കുടുംബ വഴക്ക് മൂലം കേസിൽ ആണെന്നും, അതെല്ലാം ശെരിയായാൽ തിരിച്ചു പോകനാണ് ഉദ്ദേശമെന്നും പറഞ്ഞു. അര മണിക്കൂർ അയാളുമായി സംസാരിച്ചിരുന്നിട്ട്, ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് പോകാനുള്ള അവരുടെ ക്ഷണം സ്നേഹപൂർവ്വം നിരസിച്ചു ഞാൻ പോകാനിറങ്ങി. ഇറങ്ങും മുൻപ് ഞാൻ ബിലാസിനിയുടെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന കാജലിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. ഞാനടുത്തു വരുന്നത് കണ്ടിട്ട് അവൾ തന്റെ മുഖം അമ്മയുടെ ചുമലിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. "മേ കുച് ഗൽത്തി കിയാ ഹേ തോ സോറി." എങ്ങിനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചെങ്കിലും അവളെന്നെ നോക്കിയില്ല. അവളുടെ അമ്മയും ബാപ്പുവും അത് കണ്ട് ചിരിച്ചു. നിഷ്കളങ്കരായ ആളുകൾ. ഞാൻ വിചാരിച്ചു. വീടിനടുത്ത് പുതിയ താമസക്കാർ വന്നിട്ട് ഞാനറിഞ്ഞില്ല. അതിന് കാരണവുമുണ്ട്. ഞാൻ രാവിലെ എണീക്കും മുൻപ് അവളുടെ ബാപ്പുവും അമ്മയും ജോലിക്കിറങ്ങും. കാജൽ പായലിനെയും നോക്കി വീട്ടിലിരിക്കും. എന്നാലും അവളത്ര സൈലന്റ് ടൈപ്പ് ആണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഈ കുറഞ്ഞ കാലയളവിൽ നാട്ടിലെ ഇത്തിരിപ്പോന്ന കുറുമ്പന്മാരുമായി അവൾ ചങ്ങാത്തം കൂടില്ലായിരുന്നല്ലോ? അന്ന് ഞാനവളെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടാണ് കിടന്നത്. അവൾക്കെന്നോട് ദേഷ്യം കാണുമോ? അതായിരിക്കുമോ അവൾ എനിക്ക് മുഖം തരാതിരുന്നത്?

രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദിവസം ഉച്ച തിരിഞ്ഞ് വയനശാലയിലേക്ക് പോകാനിറങ്ങിയ ഞാൻ പുറത്തു പട്ടികളുടെ കുര കേട്ട് ഗേറ്റ് വഴിയൊന്ന് എത്തി നോക്കി. അപ്പോൾ കാണുന്നത്