Chapter Title : കാലഭ്രംശം 3 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

അതിരുകടന്നു.

​"ബാക്കി എന്തുപറയാൻ? നീ പ്രണയം ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു, ഞാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോ എന്തോന്ന് പറയാനാ?"

അമ്മ മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ഗൗരവം വരുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​"ദേ അമ്മേ... ഒരുമാതിരി കളിക്കല്ലേ,"

ഞാൻ പരാതിയോടെ പറഞ്ഞു.

"നല്ലൊരു സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സിൽ ട്വിസ്റ്റ് ഇട്ടിട്ട് പോകുന്നതുപോലെയാ അമ്മ ഈ കാണിക്കുന്നേ. മൊത്തം പറ... എങ്ങനെ കണ്ടുമുട്ടി, അയാളുടെ പേരെന്താ, ആ കഥയൊക്കെ മുഴുവനായിട്ട് പറ എന്റെ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടീ..."

ഞാൻ വീണ്ടും ജിജ്ഞാസ കൂട്ടി.

​ആ വിളി കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും അതിമനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി തെന്നിമാറുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഓർമ്മകളുടെ ഏതോ പഴയ പുസ്തകത്താളിലേക്ക്, ആ പത്തൊൻപതുകാരിയായ ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രണയകാലത്തേക്ക് ആ മനസ്സപ്പോൾ യാത്ര തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ണുംനട്ട് ആ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിക്കിടന്നു.

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് അതുവരെയില്ലാത്ത ഒരു ശാന്തത വന്നുനിറഞ്ഞു. കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്തുനിന്നും മാറി, എങ്ങോട്ടോ ദൂരേക്ക്... ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള ഏതോ ഒരു രാവിലെയെ തിരയുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ വിരലുകൾക്കൊന്ന് വേഗത കുറഞ്ഞു.

​"അത്... ഞാൻ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന സമയത്താടാ,"

വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അമ്മ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. ആ ശബ്ദത്തിൽ പഴയ ആ പത്തൊൻപതുകാരിയുടെ നേർത്തൊരു നാണമുണ്ടായിരുന്നു.

​"ഒരു ദിവസം രാവിലെ... എങ്ങനെയോ എഴുന്നേൽക്കാൻ കുറച്ചു വൈകി. പതിവായി ഞാൻ കോളേജിൽ പോകുന്ന ബസ്സ് മിസ്സായി. അടുത്ത ബസ്സും കാത്ത് ആ സ്റ്റാൻഡിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുവാ. വീട്ടിൽ നിന്നാണെങ്കിൽ നല്ല ചീത്തയും കേട്ടു, കോളേജിൽ എത്താൻ വൈകുമെന്ന ടെൻഷനും.