Chapter Title : കാലഭ്രംശം 3 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

അങ്ങനെ വല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ട് നിൽക്കുമ്പോഴാ... എവിടുന്നോ ഒരാൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്നത്."

​അമ്മ ഒന്ന് നിർത്തി. ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

​"ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ, നല്ല അസ്സൽ ഒരു

ചുള്ളൻ പയ്യൻ! കണ്ടാൽ.. ഒരു ഇരുപത്തിയൊന്ന്, ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സ്. ആദ്യമായിട്ടാ ഞാൻ അവനെ കാണുന്നത്. പക്ഷെ, അന്നത്തെ ബാക്കി ആൺകുട്ടികളെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല അവൻ. അവനൊരു വല്ലാത്ത ആറ്റിറ്റ്യൂഡ് ആയിരുന്നു. സംസാരത്തിലും അവനിട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സിലും, എന്തിന് ആ ചിന്തകളിൽ പോലും അന്നത്തെ കാലത്തിനും മുൻപേ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരാളെപ്പോലെ..."

​അമ്മ അത് പറയുമ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിലെ മിടിപ്പ് ചെറുതായി ഒന്ന് വേഗത്തിലായി. ഒരു കാമുകൻ തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ പഴയ കാമുകനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അതേ അസൂയ എന്റെ സിരകളിൽ പതഞ്ഞുപൊങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ആ മൃദുവായ തുടകളിൽ മുഖം ഒന്നുകൂടി അമർത്തി വെച്ചു.

​"അവൻ നേരെ എന്റെ അടുത്തുവന്ന് നിന്നു. എന്നിട്ട് യാതൊരു പരിചയക്കുറവുമില്ലാതെ ആദ്യമായിട്ട് എന്നെ നോക്കി വിളിച്ചു... 'ലക്ഷ്മിക്കുട്ടീ...'"

​ആ പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നിമറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

​"നീ ഇടയ്ക്ക് കുറുമ്പോടെ എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കുമ്പോഴൊക്കെ... എനിക്കവനെയാടാ ഓർമ്മ വരുന്നത്,"

അമ്മ എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അന്ന് മുൻപരിചയം പോലുമില്ലാത്ത ഒരാൾ ആ പേര് വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും പകച്ചുപോയി. 'എന്റെ പേരെങ്ങനെ അറിയാം' എന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു... 'പേര് മാത്രമല്ല, നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള സകല കാര്യങ്ങളും എനിക്കറിയാമെന്ന്.' സത്യം പറയാലോ അശ്വിൻ... അവന്റെ ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു