Chapter Title : കാലഭ്രംശം 3 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

കാന്തശക്തിയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ആരും വീണുപോകുന്ന ഒരു വശ്യത..."

​അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെയുള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു നീറ്റൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മറ്റൊരുവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ മാന്ത്രികതയിൽ പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുചേർന്ന പെണ്ണാണ് എന്ന ചിന്ത എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. എങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കാതോർത്തു.

​"പിന്നെ... പിന്നെ അതൊരു പതിവായി,"

അമ്മയുടെ ശബ്ദം കുറച്ചുകൂടി നേർത്തതായി.

"ഞാൻ ബസ്സ് കാത്തുനിൽക്കുന്ന ആ സ്റ്റാൻഡിൽ, എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം അവൻ വന്ന് നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി.

ആദ്യത്തെ ആ പകപ്പും പേടിയും എപ്പോഴോ മാറി. ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് സംസാരിച്ചു. അവനെ കാണാതിരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി എനിക്ക്. എപ്പോഴോ... ഞാനുമറിയാതെ, ആ പ്രണയത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലേക്ക് ഞാൻ വീണുപോയി..."

​അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട്, ഭൂതകാലത്തിന്റെ ആ പടിവാതിലിൽ വെച്ച് അമ്മ വല്ലാത്തൊരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. എന്റെ മുടിയിലൂടെ തലോടുന്ന വിരലുകൾക്ക് അപ്പോൾ ചെറിയൊരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. ആ മടിയിൽ കിടക്കുമ്പോഴും, എന്നെ ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്ന ആ ശരീരഗന്ധം ശ്വസിക്കുമ്പോഴും, എന്റെ മനസ്സിൽ അമ്മ പറഞ്ഞ ആ അജ്ഞാതനായ കാമുകനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പകയും അസൂയയും വളരുകയായിരുന്നു.

ആ മടിയിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മുഖമുയർത്തി ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. സംശയങ്ങളുടെ വലിയൊരു കടൽ എന്റെയുള്ളിൽ ഇളകിമറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"എന്നിട്ട്... എന്നിട്ട് എന്തായി അമ്മേ?" എനിക്ക് തിടുക്കം അടക്കാനായില്ല.

"അമ്മ അയാളുടെ പേര് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ... ഇത്രയധികം നിങ്ങൾ പ്രണയിച്ചിട്ട് പിന്നെന്താ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ കല്യാണം കഴിക്കാതിരുന്നത്? അയാൾക്ക് എന്ത് പറ്റി?"

​എന്റെ ചോദ്യങ്ങളുടെ ശരം കേട്ട് അമ്മയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ