Chapter Title : കാലഭ്രംശം 3 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]
തങ്ങളുടെ രക്തബന്ധങ്ങളെയും പ്രണയങ്ങളെയും കാലത്തിന്റെ കുരുക്കുകളിൽ പെട്ട് തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്ന രംഗങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടി.
സ്വന്തം അമ്മയോട് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയ ഈ അടങ്ങാത്ത പ്രണയവും ആസക്തിയും വെറുമൊരു തോന്നലാണോ? അതോ എന്റെയുള്ളിലെ ഏതോ അജ്ഞാതമായ ഒരു ഭൂതകാലം എന്നെക്കൊണ്ട് അങ്ങനെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതാണോ?
ചായയുടെ ചൂടാറിയതൊന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞതേയില്ല. മുറിക്കുള്ളിലെ ഇരുട്ട് പതുക്കെ കട്ടികൂടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്ക്രീനിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചം മാത്രം എന്റെ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞു. അമ്മ പറഞ്ഞ ആ പഴയ പ്രണയകഥയും, എന്റെ ഈ നിഷിദ്ധമായ മോഹങ്ങളും, മറ്റന്നാൾ വരാൻ പോകുന്ന ചേച്ചിയുടെ അപ്രതീക്ഷിതമായ വരവും... ശാന്തമായിരുന്ന എന്റെ ജീവിതം ഏതോ വലിയൊരു ചുഴിയിലേക്ക് വീഴാൻ പോകുന്നതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു ആ വൈകുന്നേരം.
സമയത്തിന്റെ ഏതോ വലിയൊരു കളിവഞ്ചിക്കുള്ളിലാണ് ഞാനിപ്പോൾ ഉള്ളതെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് മന്ത്രിച്ചു. പുറത്ത് എപ്പോഴോ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയ മഴയുടെ നേർത്ത ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ ഭയാനകമാക്കിമാറ്റിയിരുന്നു.
ടിവി സ്ക്രീനിലെ സങ്കീർണ്ണമായ ലോകങ്ങളിൽ എന്റെ ചിന്തകൾ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോഴാണ് പുറത്ത് മഴയുടെ ശക്തി കൂടാൻ തുടങ്ങിയത്. ജനലിലൂടെ വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റിന് വല്ലാത്തൊരു വന്യതയുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ പോയിട്ട് ഇപ്പോൾ കുറെ സമയമായി. ഇരുട്ട് പൂർണ്ണമായും വീണുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് മുൻവശത്തെ വാതിലിൽ തുടർച്ചയായുള്ള മുട്ട് കേട്ടത്. കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പലിനിടയിലും ആ മുട്ടുന്ന ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു തിടുക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയായിരിക്കുമെന്ന് കരുതി ഞാൻ വേഗം പോയി വാതിൽ തുറന്നു.
പക്ഷെ, വാതിൽ തുറന്നതും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ശ്വാസമെടുക്കാൻ മറന്നുപോയി!
മഴയത്ത് പൂർണ്ണമായും നനഞ്ഞുകുളിച്ച് വിറച്ചുനിൽക്കുകയാണ് അമ്മ! കൈയിലൊരു
💬 Comments
View all comments