Chapter Title : കാലചക്രം 2 [ടൈം ട്രാവൽ സ്റ്റോറി] [സിനിമാക്കാരൻ]

ഒരു വടി വേഗത്തിൽ കയ്യിലെടുത്തു. വായുവിൽ കറക്കി അവൻ അത് ആ ഭടന്റെ കാലിലെ സന്ധിയിൽ ശക്തമായി അടിച്ചു. അവൻ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് മുഖംകുത്തി മണലിലേക്ക് പതിച്ചു.

ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ , ചേരസാമ്രാജ്യത്തിലെ അതിശക്തരായ അഞ്ച് യോദ്ധാക്കളെയാണ് അഭി ഒറ്റയ്ക്ക് നിലംപരിശാക്കിയത്!

മണലിൽ രക്തം തളംകെട്ടി നിന്നു. ഭടന്മാരുടെ വേദനകൊണ്ടുള്ള മുറവിളികളും ആർത്തനാദവും കടൽത്തീരത്ത് മുഴങ്ങി. കരിങ്കോൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ, കഷ്ടപ്പെട്ട് നിലത്തുനിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലെ പണ്ടത്തെ അഹങ്കാരവും ധാർഷ്ട്യവും പാടേ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു; പകരം അവിടെ കടുത്ത ഭയവും അമ്പരപ്പും മാത്രം നിഴലിച്ചു.

"നീ... നീ ഏത് ലോകത്തുനിന്ന് വന്നവനാണ്? നീ മനുഷ്യനല്ല... മനുഷ്യ രൂപമുള്ള ഏതോ രാക്ഷസനാണ്!" കരിങ്കോൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അഭി ശാന്തമായ, എന്നാൽ ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്ന കാലടികളോടെ അവൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുചെന്നു. നിലത്തു ഇരിക്കുന്ന കരിങ്കോന്റെ കഴുത്തിന് തൊട്ടുമുകളിൽ തന്റെ കാൽപാദം വെച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞു.

"ഞാൻ ആരാണെന്ന് നിന്റെ രാജാവിനോട് ചെന്ന് പറഞ്ഞേക്കുക പടത്തലവാ. ഈ ഗ്രാമത്തിലെ സാധുക്കളായ മനുഷ്യരെ ഉപദ്രവിക്കാനോ, അവരുടെ സമാധാനം കെടുത്താനോ ഇനി മേലാൽ ചേരരാജ്യത്തിന്റെ ഭടന്മാർ ഇവിടെ കാൽകുത്തരുത്. എന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് മറന്ന് ഇനി ആരെങ്കിലും വന്നാൽ... അന്ന് തിരികെ പോകുന്നത് കരിങ്കോന്റെ ഉടലറ്റ തലയായിരിക്കും!"

"ഞങ്ങൾ... ഞങ്ങൾ പൊയ്ക്കോളാം! ഞങ്ങളെ... വെറുതെ വിടൂ!" കരിങ്കോൻ പ്രാണഭയത്തോടെ തലയാട്ടി.

അഭി പതുക്കെ തന്റെ കാൽ എടുത്തു മാറ്റി. കരിങ്കോനും പരിക്കേറ്റ ഭടന്മാരും വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് തങ്ങളുടെ കുതിരകളിൽ കയറിപ്പറ്റി. ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകാതെ അവർ കുതിരകളെ വേഗത്തിൽ പായിച്ച് കൊട്ടാരത്തിന്റെ ദിശയിലേക്ക് ഓടിച്ചുപോയി. ഗ്രാമവാസികൾ എല്ലാവരും അത്ഭുതത്തോടും അതിലേറെ ആരാധനയോടും കൂടെ അഭിയെ നോക്കി നിന്നു. രാജഭടന്മാരെ ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിട്ട് തോൽപ്പിച്ച ആ വീരനെ അവർ ഹൃദയത്തിലേറ്റു.

"വീരൻ ജയിക്കട്ടെ! ഗ്രാമത്തിന്റെ രക്ഷകൻ ജയിക്കട്ടെ!" എന്ന് അവർ ആവേശത്തോടെ ആർത്തുവിളിച്ചു.

കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഓടിയെത്തിയ മഗിഴിനി അഭിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞുവീണു. അവൾ അവന്റെ മാറിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ആശ്വാസത്തിന്റെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും കണ്ണീർ തുള്ളികൾ പൊഴിഞ്ഞുവീണു.

"നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ... ദൈവമേ, എന്റെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിക്കുകയായിരുന്നു! ആ പടത്തലവൻ വാളോങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി..." അവൾ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അഭി അവളുടെ നീണ്ട മുടിയിഴകളിൽ പതുക്കെ തലോടി, അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "പേടിക്കണ്ട മഗിഴിനീ... എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. നിന്നെയും ഈ ഗ്രാമത്തെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്."

ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്നവരും കുട്ടികളും അവന്റെ മുന്നിൽ ആദരവോടെ തൊഴുതു. തങ്ങളുടെ വംശത്തെയും കുടിലുകളെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ദേവി അയച്ച ഏതെങ്കിലും ദിവ്യപുരുഷനാണ് അവൻ എന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു. മഗിഴിനിയുടെ കണ്ണുകളിൽ അഭി ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു കാമുകൻ മാത്രമായിരുന്നില്ല; അവളുടെ