Chapter Title : കാലത്തിന്റെ ഇടനാഴി [M D V]

എന്നെ മുറിവേല്പിക്കും പിന്നെ അവൻ അത് നാവുകൊണ്ട് തടവി ആ വേദനയും മുറിപ്പാടും മാറ്റും. മാന്ത്രികൻ ആണവൻ..!

എനിക്കോര്മയുണ്ട് മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ രാത്രിയുടെ ആദ്യ യാമം. ഞങ്ങളുടെ ആദ്യ സംഗമം, ഞങ്ങൾ ഏറെ നാൾ സ്വപ്നം കണ്ട് കാത്തിരുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ അവന്റെ കുറുമ്പനെ ഞാൻ എന്നിൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ വേദന കൊണ്ട് കരഞ്ഞു  നിലവിളിച്ച എന്നെ പിന്നെ ഒരാഴ്ച അവൻ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന്.!

അവൻ അവന്റെ നാവുകൊണ്ട് എന്റെ ഉൾപൂവിനെ തഴുകി തഴുകി എന്റെ പഴച്ചാർ മോന്തി കുടിച്ചാണ് അതിനു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തത്.

എന്റെ ഓർമ്മകൾ ദൃശ്യങ്ങൾ ആയി കണ്ണിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവനെക്കാളും കുറുമ്പനായ അവന്റെ അരക്കെട്ടിലെ കൊമ്പനെ ഞാൻ തേടി. അവൻ അപ്പോൾ കുസൃതിയായി എന്റെ മുലഞ്ഞെട്ടിൽ വീണ്ടും ഞെരടികൊണ്ടിരുന്നു.

അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ഞാൻ അതിന്റെ വെളുത്ത കട്ടിയായ തൊലിപ്പുറത്തു പതിയെ വിരൽത്തുമ്പു കൊണ്ട് തൊട്ടു. എന്റെ കരസ്പര്ശ മേറ്റതും അവന്റെ ഞരമ്പുകൾ തെളിഞ്ഞുകൊണ്ട് ആരാടാ എന്നെ ഉണർത്തിയെ എന്ന് പറഞ്ഞു തലനീട്ടി.

ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ ഞാൻ എത്ര തവണ അതിനെ ഉറിഞ്ചി അതിന്റെ തേൻ വലിച്ചു കുടിച്ചു എന്ന് പോലും ഓര്മയില്ലാതെ ആരാണ് എന്നെ ഉണർത്തിയെ എന്ന് ചോദിയ്ക്കാൻ നാണമില്ലാത്ത കുറുമ്പൻ.!

ഞാൻ അതിന്റെ തൊലിയിൽ ഒരു പിച്ച് പിച്ചി.

“ആഹ്….രതി വേദനിക്കുന്നു...”

“വേദനിച്ചോട്ടെ.!”

“നമുക്ക് തിരിച്ചു പോകണ്ടേ, ഇനിയും കുറച്ചു നാഴിക മാത്രമേ ഉള്ളു തിരിച്ചെത്താൻ.ഇല്ലെങ്കിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇവിടെ അകപ്പെടും.”

“അകപ്പെട്ടോട്ടെ...എനിക്കിവിടെ മതി.”

“എന്താ രതി നീ പറയുന്നത് തിരിച്ചു പോകാം എന്ന് സമ്മതിച്ചല്ലേ