Chapter Title : കാമയക്ഷി [ആര്യൻ]

ശേഷം പയ്യെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു..
നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി…
ശരീരംകൊണ്ടും ഒന്നായി….

അവൾ കന്യകയായിരുന്നില്ലെന്ന് അന്നെനിക്ക് ബോധപ്പെട്ടതാണ്...ഇനിയും അതിനെക്കുറിച് പറഞ്ഞു ഞങ്ങളുടെ വരാനിരിക്കുന്ന നല്ല സമയങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല….

വൈകാതെ അമ്മ ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോയി.

അതിനു ശേഷം ജോലി സ്ഥലത്തേക്ക് പോകാനായി ഇപ്പോഴുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് വന്നു..

നല്ല രീതിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ദാമ്പത്യ ബന്ധം മുന്നോട്ടു പോയി..
അതിനിടയ്ക്ക് ദേവൂട്ടി കൂടി വന്നപ്പോൾ കൂടുതൽ മനോഹരമായി…
എന്റെ ജീവനാണ് ദേവൂട്ടി…

ഞാൻ വരാൻ എത്ര വൈകിയാലും എന്നെ കാണാതെ ഉറങ്ങില്ലായിരുന്നു….
എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടക്കാതെ ഉറക്കം വരില്ലായിരുന്നു എന്റെ മോൾക്ക്…

ഗോപികയും നല്ല രീതിയിൽ എന്നോട് പെരുമാറിയിരുന്നു…
കുറച്ചു നാൾക്ക് മുൻപ് നടന്ന എന്റെ ബൈക്ക് ആക്‌സിഡന്റിനു ശേഷമാണ് അവൾ എന്നോട് അകൽച്ചയും ദേഷ്യവും എല്ലാം തോന്നിത്തുടങ്ങിയത്…

അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പോലും എന്നെക്കൊണ്ട് തൊടീപ്പിക്കുന്നില്ല…

കാരണമെന്തെന്ന് അറിയില്ല.., അവളോട് ചോദിച്ചിട്ടൊന്ന് പറയുന്നുമില്ല…

ആക്‌സിഡന്റിന് ശേഷം ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു…
ഇനി പുതിയ ഒരു ജോലി നോക്കണം...അത് വരെ തത്കാലത്തേക്ക് ഇപ്പൊ രാത്രി നൈറ്റ്‌ കടയിലെ ജോലിയുണ്ട്...അതുകൊണ്ട് രാത്രി പോയാൽ പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിനെയാണ് വരുന്നത്……

ആരോ തട്ടി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ചിന്തയിൽ നിന്നുമുണർന്നത്

ഓർമ്മകളിൽ നിന്നുമുണർന്ന അജയൻ പയ്യെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി…
ഗോപികയായിരുന്നു അത്…

"വാ..
നിങ്ങടെ കൊച്ചു അവടെ ബഹളം ഇണ്ടാക്കണു"....ഗോപിക അൽപം ദേഷ്യം കലർന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു………

അതും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ ഗോപികയെ അജയൻ പെട്ടെന്ന് പുറകിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു….

"എന്തിനാടോ ഈ ദേഷ്യം??
കുറച്ചു നാളത്തേക്ക് adjust ചെയ്യടോ…..ഉടൻ തന്നെ എവിടേലും ഒരു ജോലി ശെരിയാകും…
അതിനുശേഷം നമുക്ക് പണ്ടത്തെപ്പോലെ ഞാനും നീയും പിന്നെ നമ്മുടെ മോളും..പിന്നെ നമ്മുടെ ദേവുമോൾക്ക് ഒരു കുഞ്ഞനുജനെയോ അനിയെത്തിയെയോ ഒക്കെ കൊടുത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാം…
നീ ഇങ്ങനെ എന്നോട് പിണങ്ങി ഇരിക്കല്ലേടാ. കുറഞ്ഞത് കാരണമെങ്കിലും പറ….പ്ലീസ്"

"വിട്"...അത്രമാത്രം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കൈ വിടീപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഗോപിക വീട്ടിലേക്കു നടന്നു..പുറകെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് അജയനും…

ദേവുമോൾടെ ആറാം പിറന്നാൾ ആയിരുന്നു അന്ന്…

കേക്കും പായസവും ദേവുമോൾക്ക് ഒരു കുഞ്ഞുടുപ്പും….അങ്ങനെ