Chapter Title : കാഞ്ചനയും കീർത്തനയും [ആശാൻ കുമാരൻ]

ആദ്യമായി എൻറെ അടുത്ത് വന്ന ദിവസം.

ജോസ് : ഈ ഡോർ അടയ്ക്കാം അല്ലെ..

ബെഡിൽ ഇരുന്ന ഞാൻ മെല്ലെ എണീറ്റു.

ജോസ് : കാഞ്ചന അല്ലെ...

കാഞ്ചന എന്നത് ഇവിടെത്ക്കാർ എനിക്കിട്ട പേരാണ്

ഞാൻ : എന്റെ പേര് എങ്ങനെ അറിയാം.

ജോസ് : അതൊക്കെ അറിയാം..ഞാൻ ഇവുടെ സ്ഥിരം വരാറുള്ളതാ പക്ഷെ നിന്നെ ആദ്യായിട്ടാ കാണുന്നത്

ഞാൻ പക്ഷെ കാര്യയത്തിലെക്ക് കടക്കാൻ വേണ്ടി എന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ അഴിക്കാൻ ഒരുങ്ങി. പക്ഷെ ജോസേട്ടൻ തടഞ്ഞു.

ജോസ് - ഞാൻ ഇതിനു വന്നതല്ല കാഞ്ചന.

ഞാൻ - പിന്നെ

ജോസ് - നിനക്ക് ഇവിടുന്നു രക്ഷപെടണോ

എന്റെ മുഖം വിടർന്നു... ഞാൻ ആളുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു.

ഞാൻ : എങ്ങനെ...

ജോസ് - നിന്നെ ഞാൻ കാശ് കൊടുത്തു വാങ്ങും

ദൈവമേ... വറു ചട്ടിയിൽ നിന്നു എരിത്തീയിലേക്കാണോ..

ഞാൻ : വാങ്ങാനോ... നിങ്ങൾ ആരാ

ജോസ് : ഞാൻ... അതിലൊക്കെ എന്തിരിക്കുന്നു...നിന്നെ ഇവിടുന്നു രക്ഷപെടാൻ ഞാൻ സഹായിക്കാം.. നിനക്ക് സമ്മതം ആണെങ്കിൽ മാത്രം.

എന്തായാലും വേണ്ടില്ല.. എനിക്ക് ഇവിടുന്നു എങ്ങനെ എങ്കിലും രക്ഷപെട്ടാൽ മതി. ബാക്കിയൊക്കെ പിന്നെ

ഞാൻ - വേണം... Pls help.

ജോസ് - എന്ന രാവിലെ തയ്യാറായിക്കോ.. നമ്മുക്ക് പോവാം.

ഞാൻ - ജോസേട്ടാ... രാവിലെ പോവാം എന്ന് പറയുമ്പോ...അതെങ്ങനെ

ജോസ് : നിന്നെ ഞാൻ പറയുന്ന കാശ് കൊടുത്ത് വാങ്ങും..

ഞാൻ - അതിനു ഇവർ സമ്മതിക്കുമോ

ജോസ് - മോളെ... ഞാൻ ആദ്യായിട്ടല്ല ഈ പരിപാടി

പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ രാവിലെ ആവുമ്പോഴേക്കും ജോസേട്ടൻ വന്നു എന്നോട് എന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ പാക്ക് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു.

ജോസ് - താഴെ ഒരു കാർ കിടപ്പുണ്ട് അതിൽ ചെന്നിരുന്നോ. ഞാൻ വരാം...

അങ്ങനെ ഞാൻ ആ കാറിൽ ചെന്നിരുന്നു... എന്നെ കൂടാതെ ഒരു ഡ്രൈവറും ആ കാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു....ഒരു 10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു ജോസേട്ടൻ വന്നു ഡ്രൈവറോട് കാർ എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു.... അങ്ങനെ 2 കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ആ നരകത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ടു.

വഴിയിൽ ഉടനീളം ജോസേട്ടൻ ഉറങ്ങി... ഞാൻ എന്റെ ഭാവി എന്താവും എന്ന ചിന്തയൊന്നും എനിക്കപ്പോ ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ ഞാൻ അവിടെന്നു രക്ഷപെട്ടു എന്ന സമാധാനവും സന്തോഷവും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

വഴിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ ഡ്രൈവറുടെ ഫോൺ ആൾ അറിയാതെ