Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 5 [ലസ്റ്റർ]

തുടങ്ങിയ ഭ്രാന്തിൽ അതൊന്നും അവൾക്ക് അറപ്പുള്ളതായി തോന്നിയില്ല.

രണ്ടുപേരും മാറിമാറി ചവച്ചു തിന്നും വെറ്റില നീര് കുടിച്ചും മാറിമാറി പുലരും വരെ കളിതന്നെ കളി. അതിനിടയിൽ തോട്ടത്തിലെ പണിക്കാർ വെടിയിറച്ചി കൊണ്ടുവന്ന് കൊടുത്തപ്പോൾ അവിടെ വച്ചുതന്നെ പാകം ചെയ്തു കഴിച്ചു. വാറ്റുചാരായവും വെടിയിറച്ചിയും പെണ്ണിറച്ചിയും ആവോളം സുഖിച്ചു പിറ്റേന്ന് അവർ മടങ്ങി.

കോരനും തമ്പ്രായും മാറിമാറി കൊടുത്ത കളിയുടെ കടുപ്പം കാരണം പിറ്റേന്ന് നടക്കാൻ കഴിയാതെ രണ്ടുപേരും തളർന്നു കുഴഞ്ഞു. തമ്പ്ര കാളവണ്ടിയിൽ നിന്ന് രണ്ടുപേർക്കും പുത്തൻ തുണികൾ കൊടുത്തപ്പോൾ അമ്മയും പെണ്ണും സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. ഉണങ്ങിയ കുരുമുളകും അവിടെ താമസിക്കുന്നവർക്ക് ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കി കഴിക്കാൻ സൂക്ഷിച്ച അരിയിൽ നിന്ന് കുറേ തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞു കൊടുത്തപ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. മാലതി തമ്പ്രാ കാണാതെ കോരനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു, ഉമ്മകൾ കൊടുത്തു.

"ഇനിയും വേണം. കൂടെക്കൂടെ എനിക്ക് കാണണം. എന്റെ കണവനെ ഇനി വേണ്ട, ചേട്ടൻ കുടിയിൽ വല്ലപ്പോഴും വന്നാമതി."! സ്നേഹത്തോടെ അവൾ അവനോട് യാചിച്ചു. എന്തുപറയണം എന്നറിയാതെ കോരൻ നിശബ്ദനായി നിന്നു. തമ്പ്രാ കൊടുത്ത പറമ്പിൽ ഒരു കുടില് കെട്ടി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വെപ്പാട്ടിയെ താലികെട്ടി വീട്ടിൽ നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രണയത്തിൽ അകപ്പെട്ടുപോയാൽ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.

തമ്പ്രാ ഇനിയും അറിയാത്ത ഒരു മഹാ രഹസ്യവും ഉള്ളിൽ ചുമന്നാണ് താൻ ജീവിക്കുന്നത്. തമ്പ്ര അറിയുന്ന നിമിഷം തന്റെ തല പോകും. അവൻ ഒന്നും പറയാതെ മാലതിയുടെ കവിളിൽ തലോടിയിട്ട് രണ്ടുപേരെയും പറഞ്ഞു വിട്ടു. മടക്കത്തിൽ കളയുടെ രസം നിർത്താതെ വാചാലമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന വാസു കാരണവർ കോരനോട് കയർത്തു. എന്നും കളിക്കാൻ,