Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 6 [ലസ്റ്റർ]

മൂക്കിന്റെ തുമ്പ് ചാമ്പക്ക പോലെ ചുവന്നു തുടുക്കുകയും ചുണ്ടുകളിൽ വിറ പടരുകയും ചെയ്തു. താൻ പ്രണയം കൊതിക്കുന്നില്ല,

അവന്റെ ഭാര്യയാവാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അവനെ സ്നേഹിക്കുന്ന, അവൻ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു മൊഞ്ചത്തി എവിടെയോ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ജീവിതത്തിൽ എല്ലാരേയും പോലെ നല്ലൊരു സൗഹൃദവും ശരീര സുഖവും തന്റെയും ആഗ്രമാണ്. അതിൽപോലും താൻ ഒരു തോൽവിയായിപ്പോയി.

ആതിരയ്ക്ക് മനസ്സറിഞ്ഞൊന്നു കരയണമെന്ന് തോന്നി. അവൾ അവൻ കാണാതിരിക്കാൻ തലകുനിച്ചു നിലത്തേക്ക് നോക്കി നിശ്ശബ്ദമായി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഓരോ കാലടികളും മുന്നോട്ട് വച്ചു.

വാഹിദ്.. ഈ ആളൊഴിഞ്ഞ വിശാലമായ പറമ്പിലെ പുൽമെത്തയിൽ, കിളികളും കുരുവികളും കാട്ടുപുഷ്പങ്ങളും വിലസുന്ന കാട്ടിടവഴിയിലെ തണൽ കൂടാരത്തിൽ, ആകാശം ചുംബിക്കുന്ന ആ പാറയുടെ കീഴിൽ.. കണ്ണിൽകാണുന്ന ഏതെങ്കിലുമൊരു കോണിൽ എന്നെ കോരിയെടുത്തു കൊണ്ടുപോയി ബലാത്ക്കാരം ചെയ്തു ഈ പെണ്ണിന്റെ വികാരക്കോട്ടകൾ കുതിച്ചതച്ചു തകർത്തു തരിപ്പണമാക്കൂ.

നിന്റെ ഈ ലക്ഷണമൊത്ത പുരുഷ ശക്തിയുടെ കുതിരപ്പാച്ചിലിൽ എന്റെ പൂമെത്ത പോലെയുള്ള, ത്രസിക്കുന്ന മാംസമോഹങ്ങളെ സുഖം കൊണ്ട് കണ്ണീരണിയിക്കൂ. എന്നെയൊന്നു നിന്റെ കരുത്തിൽ ഒരു സമ്പൂർണ്ണ വനിതയാക്കൂ. എടാ, എനിക്ക് നിന്നെ കൊതിയാവുന്നെടാ..

ആതിരയുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ചങ്കു തകരുന്ന ആത്മനിന്ദയുടെ സൂചിക്കുത്തിൽ നീറിപ്പുകഞ്ഞു. പിന്നിലൂടെ അവനെയൊന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ, പൊട്ടിക്കരയാൻ അവൾക്കൊരു മോഹം തോന്നി. എന്തും സഹിക്കാമായിരുന്നു, പക്ഷേ തന്റെ കണ്മുന്നിൽ കിടന്ന് ആ രണ്ടുസ്ത്രീകൾ കാണിച്ച പെൺകരുത്ത്..! തന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെ കഴുത്തിലേറ്റ കത്തിവരയായിരുന്നു ആ ഗംഭീര കളികൾ.

എത്ര സുന്ദരമായിട്ടാണ് വാഹിദിന്റെ തീരാത്ത നീണ്ട കളികൾ അവർ കൂകിയും കാറിയും നിലവിളിച്ചും പൂറുകൊണ്ട് നേരിട്ടത്. അവൻ അവരെ ശരിക്കും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയികളഞ്ഞു. അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും അപമാനത്തിന്റെ രക്തം കിനിയുന്നുണ്ട്.!

അവർക്കിടയിൽ വലിയൊരു മൗനം നിറഞ്ഞു നിന്നു. ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ രണ്ടുപേരും പറമ്പുകൾ താണ്ടി, വലിയേടത്തു തറവാടിന്റെ മുന്നിലുള്ള റോഡിലേക്കിറങ്ങി സ്‌കൂളിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. ആതിര