Chapter Title : കാന്താരി 10 [Doli]

പൊറത്ത് എറങ്ങിയതും ഒരു വല്ലാത്ത തണുപ്പ് വന്ന് അടിച്ചു...

അവടെ ആ വല്യ clock നോക്കിയപ്പോ എഴേമുക്കാൽ...

വണ്ടി കാണാനില്ല

ഞാൻ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞ് ആ reception ല് പോയി

ആ കുട്ടി എന്നെ ഒന്ന്‌ നോക്കി

ഞാൻ : sorry ഇന്നലെ ഞാൻ വണ്ടി ഇട്ടിട്ട് പോയി

ആ കുട്ടി ചെറുതായി ചിരിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി

ഞാൻ :സോറി, ഒന്നും തോന്നല്ലേ 🙂

ഇതൊക്കെ ഇവടെ നടക്കുന്നതാ സാർ

ആ കുട്ടി ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു...

അച്ഛൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞ് ആരോ വന്ന് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് പോയി

ഫോണിൽ ആരോടോ സംസാരിച്ച് അവരത് പറഞ്ഞു...

തിരിഞ്ഞതും അച്ഛൻ എന്റെ നേരെ വരുന്നു

അച്ഛൻ : 👀

ഞാൻ : 🙄

അച്ഛൻ എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് തട്ടി...

ഞാൻ വരാത്ത ചിരി വരുത്താൻ നോക്കി...

അച്ഛന്റെ കണ്ണ് ചൊവന്നു മൊഖം അങ്ങ് ചീർത്ത് വന്നു...

അച്ഛൻ എന്റെ കൈക്ക് പിടിച്ച് വലിച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു

നിഷ ആന്റി : ആഹ് ഏട്ടാ

അച്ഛൻ : ആഹ് സതീഷ് വന്നില്ലേ മോളെ

നിഷ ആന്റി : ഇല്ല കാർ എടുക്കാ അതിന്റെ കാര്യം ആയിട്ട് പോയിരിക്കാ

അച്ഛൻ : ആയിക്കോട്ടെ 😊

നിഷ ആന്റി : ശെരി 😊 ഞാൻ അങ്ങോട്ട്...

അവരെറങ്ങിയതും അച്ഛന്റെ മൊഖം മാറി... അപ്പറം ഉള്ള ഡോർ തള്ളി തൊറന്ന് റൂമിലേക്ക് കേറി അച്ഛൻ അവരെ ഒക്കെ നോക്കി

കി ക്കു മാമൻ : ആഹ് വന്നോ ഇരിക്ക്...എവടെ പോയേ താൻ

അച്ഛൻ : കൃഷ്ണാ ഈ നിമിഷം വരെ ഒരു വാക്കൊണ്ട് പോലും ഞാൻ നിങ്ങളോട് മോശം ആയി പറഞ്ഞിട്ടില്ല പക്ഷെ ഇപ്പൊ നിങ്ങള് ഇവനോട് കാണിച്ചത് ക്ഷമിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല എല്ലാം ഞാൻ കേട്ടു സകലതും

അങ്കിൾ : എടോ അത്

അച്ഛൻ : മതി ഒന്നും പറയണ്ട ✋

പരമു മാമ : ശങ്കരേട്ടാ നിങ്ങള് ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ...

അച്ഛൻ : ഇവൻ ഇനി നിങ്ങടെ മോൾടെ കാര്യത്തിൽ എടപെടാൻ അതേപോലെ