Chapter Title : കാന്താരി 10 [Doli]

അച്ഛൻ : കൃഷ്ണൻ

അമ്മ ഇത് കേട്ടോണ്ട് വന്നു

അമ്മ വേണ്ടെന്ന് തല ആട്ടി

ഞാൻ ഫോൺ വാങ്ങി എണീറ്റു

Halo...

അങ്കിൾ : halo ആഹ് മോനെ എന്താ ടൊ തനിക്ക് സങ്കടം ആയോ

ഞാൻ : ഇല്ല 😒

അങ്കിൾ : ഞാൻ കാല് പിടിക്കാ വേണേ ദയവ് ചെയ്ത്‌ അയാൾടെ വാക്ക് കേട്ട് സംസാരിക്കരുത് അന്നത്തെ ആ ദേഷ്യത്തി വർഷ പറഞ്ഞ് പോയതാ ഞാൻ പിന്നെ ആ ടൈമില് അയാളെ support ചെയ്താണ് പറഞ്ഞത് അയാൾടെ അവസ്ഥ തനിക്ക് അറിയാലോ മോന് കാര്യം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവില്ലേ... അയാൾക്ക് അതും ഇല്ല...

😊 അങ്കിൾ നിങ്ങടെ ഭാഗത്ത് തെറ്റൊന്നും ഇല്ല നിങ്ങടെ മോൾടെ ഈ അവസ്ഥക്ക് കാരണം ഞാനാ, എന്നെ പിടിച്ച് പോലീസിൽ ഏൽപ്പിക്കാത്ത നിങ്ങടെ വല്യ മനസ്സിന് thanks ഞാൻ ഫോൺ അച്ഛന് കൊടുക്കാ

അങ്കിൾ : ഹൽ...

ഞാൻ ഫോൺ അച്ഛന് കൊടുത്ത് step കേറി മേലോട്ട് പോയി...

അമ്മ : ഡാ ഡാ രാമാ 😣 🙆‍♀️
.
.
.
> 23:11

ഞാൻ : halo

വിഷ്ണു ഏട്ടൻ : പറ ടാ

ഞാൻ : അടച്ചോ

വിഷ്ണു ഏട്ടൻ : ആ എന്തെ

ഞാൻ : ഒരു ചെറുത് കിട്ടോ

വിഷ്ണു ഏട്ടൻ : വാ തരാ

ഞാൻ : ആഹ്

ഞാൻ ബൈക്ക് എടുത്ത് നേരെ ബാറിലോട്ട് വിട്ടു

> 00:11

കൊളക്കടവിൽ ഇരുന്ന് എന്റെ സങ്കടം മുഴുവൻ vodka ആയിട്ട് പങ്ക് വച്ച് കടവിൽ കെടന്ന് ഒറങ്ങി...

രാവിലെ സമയം 07:11

പപ്പേ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു...

ശാരി അമ്മായി : എന്താ ഏട്ടാ ഇവക്ക് തലക്ക് വല്ല അസുഗം ഇണ്ടോ

അങ്കിൾ : no comments 🥹

ആന്റി : കിച്ചു തിരിച്ച് വന്നാ എല്ലാം ശെരി ആവും

അങ്കിൾ : മിണ്ടി പോവരുത് 😡 കൊറേ നേരായി

ആന്റി വെറകൊണ്ട് പുള്ളിയെ നോക്കി

അങ്കിൾ : ആ രാമന്റെ മോനെ വീണ്ടും