Chapter Title : കാന്താരി 6 [Doli]

നോക്കിക്കോ... നോക്കിക്കോ ഡീ...ശവമേ നീ കാത്ത് ഇരുന്നോ അവന്റെ കൈയ്യും കാലും തല്ലി ഒടിച്ചില്ലെങ്കി... ചൂലേ

ചെറിയും പരമു മാമനും കൂടെ എന്നെ പിടിച്ച് വെളിയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി...

മോനെ പെട്ടെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിന്ന് ഞെട്ടി

ഞാൻ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി

അങ്കിൾ : മോൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല

ഞാൻ : എന്താ

അച്ഛൻ : ഇയാൾക്ക് തന്നോട് സംസാരിക്കണം എന്ന്

ഞാൻ : എനിക്ക് ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ ഇല്ല

അമ്മ : 🙂

അച്ഛൻ : മോനെ

ഞാൻ : എനിക്ക് അറിയാൻ വൈയ്യ ഒരു മാപ്പ് പറച്ചിൽ ആണേ വേണ്ട അറിയാതെ ചെയ്യുന്ന തെറ്റിനെ മാപ്പ് ഒള്ളൂ നൂറ് വട്ടം പലരും പറഞ്ഞിട്ട് വീണ്ടും ചെയ്യുന്ന തെറ്റ് മനപ്പൂർവം ആണ്... ഈ കണ്ണീര് പോലും എനിക്ക് പേടി ആണ്...

പരമു മാമൻ : എന്താ ഡോ ഇത്

ഞാൻ : വേണ്ട മാമ ഒന്നും പറയണ്ട...എനിക്ക് ഒരു അനിയത്തി ഇണ്ട് എന്റെ ഭാര്യ കാരണം അവൾക്ക് നാളെ ഒരു കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ വരാൻ എനിക്ക് താൽപ്പര്യമേ ഇല്ല

അമ്മ സാരി വച്ച് വായ പൊത്തി കരഞ്ഞു...

ചെറിയമ്മ : 🥹

പപ്പ : രാമു അങ്ങനെ പറയല്ലേ പ്ലീസ്

ഞാൻ : വേണ്ട പത്മിനി നീ ഈ കാണിക്കുന്നത് പോലും ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ പറ്റാത്ത സങ്കടം കൊണ്ടാ ഇനിയും നീ എന്റെ വീട്ടി വന്നാ എനിക്ക് ഒരുപാട് നഷ്ട്ടങ്ങൾ ഒണ്ടാവും...

പപ്പ 😨 അന്തം വിട്ട് എന്നെ നോക്കി

ഞാൻ :