Chapter Title : കാർത്തിക ടീച്ചർ [കൊമ്പൻ]

വഴിക്കുപോകില്ല, ഞാൻ കാരണം ആരുടെയും ജീവിതം വഴിമാറി പോകാൻ ഞാനാഗ്രഹികുന്നില്ല. പോരാത്തതിന് അച്ഛനും അമ്മയും ഇതറിഞ്ഞാലോ, ഞാനാണ് നിന്നെക്കാളും മുതിർന്നവൾ, എന്റെ ആവശ്യത്തിന് നിന്നെ ഉപയോഗിച്ചു എന്നല്ലേ അവർ ധരിക്കൂ. ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ….”

“ഉം….പിന്നെയെപ്പൊഴാ….ഒരുപാടിഷ്ടം വരുമ്പോഴല്ലേ അങ്ങനെ ചെയുക”

“നിനക്കത്രയ്ക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടല്ലേ….”

“അത്…”

“ഞാൻ നിനക്കെന്നെ തരാം നീ ജോലി കിട്ടി എന്നെ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും കൂട്ടികൊണ്ട് പോ….അപ്പൊ പോരെ…”

“ആയ്യൊ അതുവരെയെയൊന്നും പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ വയ്യ പൊന്നെ…”

“ശെരി. ശെരി ആലോചിക്കാം….ഒരുപാടിഷ്ടം വരുന്ന ഒരു മോമെന്റിൽ നമ്മളറിയാതെ അത് നടക്കും …അപ്പൊ പോരെ….”

കാർത്തുവിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ എന്റെ ചുണ്ടു രസിച്ചു നടന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിൽ പൊടിഞ്ഞ വിയർപ്പിനെ നാവുകൊണ്ട് തൊട്ടതും… “ഹാ….” എന്നൊരു ഞെരക്കത്തോടെ എന്റെ വലം കൈ കോർത്തുപിടിച്ചു. അവളുടെ വയറിൽ രണ്ടാളുടെയും കൈയമർന്നപ്പോൾ ഞാനാ പൊക്കിളിൽ വിരൽകൊണ്ട് വട്ടം വരച്ചു.

“വിശാൽ…ഉറങ്ങാം പ്ലീസ്…”

“അലാറം വെച്ചില്ല.”

“ടേബിളിൽ ഉണ്ട് ഫോൺ..”

6 മണിക്ക് അലാറം വെച്ച ശേഷം, ഞാൻ വീണ്ടും വീടുവരെ പോയിട്ട് വൈശുവിനെ കഷ്ടപെട്ടുണർത്തി, അവളോട് വാതിൽ കുട്ടിയിടാൻ പറഞ്ഞപ്പോ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതിന് എന്നെ രാവിലെ ശെരിപ്പെടുത്താമെന്നും അവൾ പറഞ്ഞു. തിരിച്ചെത്തുമ്പോ കാർത്തു ഉറങ്ങിയിരുന്നു. അവളെയും കെട്ടിപിടിച്ചു ഒരുപുതപ്പിൽ കിടക്കുമ്പോ അവളുടെ സീല്കാരങ്ങളെ ഉണർത്താനായി എന്റെ ചുണ്ടുകളെ അവളുടെ കഴുത്തിലും മാറിലുമിഴയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

6 മണിക്ക് തന്നെ അലാറമടിക്കുകയും ഞാനെഴുന്നേറ്റോടുകയും ചെയ്തു. വൈശുവിനു ഏതാണ്ട് മനസ്സിലായിരുന്നു. ഞാനും കാർത്തുവും തമ്മിൽ അടുപ്പമാണെന്ന കാര്യം. അവളോടിനി ഒളിക്കുന്നതിൽ ഒരർത്ഥവുമില്ല. ഞാൻ കുറെ കൂടെ സീരിയസ് ആണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയത് കൊണ്ടാവണം അവളെങ്ങനെ കളിയാക്കാനൊന്നും മെനക്കെട്ടില്ല. പക്ഷെ